Birbirimize beddua edecek kadar kavga edip yine barışmak aşk mı yoksa toksik bir alışkanlık mı 🥹?

O 32 ben 25. Ya bilmiyorum boyle aile gibi artık yani cidden oyle hani aşk değil ama seyorum onu ben oda beni seviyor biliyorum ama cok kavga edıyoruz ve hep ben gidiyorum ama o sonra yine gelıyor. İşte erkegın sahıp cıktıgı iliski sonuna kadar dedigimiz bu. Ne olmus olursa olsun yine donuyor. asla bırakmıyor. Ne yapmıs olursak olalım gurursuzlugun kitabini yazdık sovduk ettik yine garıp bir şekilde ne onunla oluyor ne onsuz. Hani diyorum sevgi değil bu alıskanlık sonra yazmıyorum bir hafta ama sonra eksikligini hissedşyorum. ya da nenilim bi sey oluyor bi an oluyor keske yanımda olsaydı ya da keske ona anlatsaydım diyorum. Yanş bunu yazarken bile gözlerim doldu şimdi. Ne bu bilmıyorum alıskanlık mı ne zımbırtıysa artık. Ne okacak halimiz? Evlilik de mumkun değil gibi

en son kı kavgamızda beddua ettik resmen öl dedik birbirmize Allah affetsin ya haddi hesabı yok bedduaların ama kalben değildi sinirden di sımdı yıne yazdı ozledım bende cevap verdim🥹ya biliyorum cok kavga edıyoruz ama bu devirde cidden boyle erkek kalmadı baskası olsa prenses gibi trip atar gider gider hep donuyor bırakmıyor asla ne olursa olsun