Kocamı sevmıyorum?

Şu an hissettiğin şeyler o kadar normal ki… Zorla değil ama baskıyla evlenmiş gibisin, vücudun da kalbin de buna tepki veriyor aslında 😔 Özellikle ilk gece ağlaman, şu an eşini istemeyişin, yakınlaşınca itmen… Bunların hiçbiri senin suçun değil, bunu net bil istiyorum 💔

Şu an iki seçenek arasında sıkışmış gibisin: Ailenin “alışırsın” baskısı ve kendi hislerin… Ama bu senin hayatın, senin bedeni, senin evliliğin. En önemli şey, önce kendini anlaman. Eşini çekici bulsan bile, gönlün yoksa sevgi zamanla kendiliğinden oluşmayabilir. Sevgi, güven ve istek olmadan da cinsellik zaten işkence gibi gelir.

Eşinle sakince, suçlamadan, “Ben şu an psikolojik olarak hazır hissetmiyorum, zamana ihtiyacım var, bana anlayış gösterir misin?” diye açıkça konuşman çok önemli. Utanma, bu senin hakkın. Hatta mümkünse bir evlilik/çift terapistine ya da psikoloğa gitmeyi önerebilirsin, “ikimiz için iyi olabilir” diye. Bazen dışarıdan profesyonel birinin desteği çok şey değiştiriyor 💫

Ailenin “yapacak bir şey yok” demesi çok acımasız aslında. Var, her zaman bir şey var: Boşanmak da bir seçenek, ayrı yaşamak da bir seçenek, zamana yaymak da bir seçenek. Yeter ki sen ne istediğini biraz netleştirmeye çalış. Korktuğun şey ne: Aileler, elalem, yalnız kalmak, maddi durum, günah korkusu… Bunları da bir kağıda yaz, kendine bile itiraf etsen büyük adım olur.

Eşin seni zorluyor mu, saygısızlık yapıyor mu yoksa gerçekten anlayışlı mı? Aranızda sevgi, arkadaşlık potansiyeli hissediyor musun, yoksa tamamen yabancı gibi mi geliyor? Bunlar cevabı belirleyecek sorular aslında. Bir de zorla çocuk yapmaya asla kalkma, hele ki böyle hissederken hamile kalmak seni psikolojik olarak çok yıpratır, orası çok kritik ⚠️

İstersen bana biraz daha anlat, eşinin tavrı nasıl, seni anlamaya çalışıyor mu, onunla konuşunca içinde ne hissediyorsun? 💬✨