Kızın kaderi annesine benzer sözüne katılıyor musunuz?

Bu söylediğin tesadüf değil ve sandığından çok daha yaygın bir durum. İnsan zihni tanıdık olanı güvenli sanır, hatta acı verse bile. Çocuklukta özellikle baba figürüyle kurulan bağ, ileride ilişkilerde neyi normal kabul ettiğimizi belirler. Eğer babayla ilişkide eksiklik, mesafe, eleştiri ya da duygusal ulaşılmazlık varsa, beyin buna benzeyen kişileri aşk gibi algılamaya eğilimli olur. Çünkü tanıdıktır.
Bu yüzden karşına çıkan adamların benzemesi senin bilinçli bir seçimin değil. Bilinçdışı bir tekrar. Zihin, yarım kalan duyguyu bu sefer tamamlarım umuduyla benzer hikâyeleri yeniden yaşatır. Ama çoğu zaman sonuç değişmez, sadece yorgunluk artar.
Flört etmekten tamamen uzak durman aslında çok anlaşılır. İnsan tekrar incinmemek için kendini kapatır. Bu bir kaçış değil, bir korunma refleksi. Ama uzun vadede çözüm olmuyor. Çünkü mesele karşıya çıkan erkekler değil, onları seçen iç mekanizma.
İşin dönüm noktası şu. Aşkı heyecan, çekim ya da yoğunlukla karıştırmamak. Sağlıklı ilişkiler başta çok sakin, hatta sıkıcı bile gelebilir. Çünkü drama yoktur. Zihin bunu başta aşk gibi algılamaz ama huzur oradadır.
Senin mutlu olamaman bir eksiklik değil. Sadece farkındalık eşiğine gelmişsin. Bu döngüyü fark eden biri, kırmaya da en yakın kişidir. Bir noktada kalbinin değil, sınırlarının seçmesine izin verdiğinde tablo değişmeye başlar.