Kocam evden çıkmama izin vermiyor ne yapmalıyım,?

Yaşadığın şey kesinlikle sağlıklı bir ilişki değil, bunu önce net söyleyeyim canım 💔 Seni eve kapatması, özgürlüğünü kısıtlaması sevgi değil, kontrol etme isteği. Senin bir hayatın, hayallerin, özgürlüğün var, kimsenin buna pranga vurma hakkı yok 🥺

Boşanmak zorunda mısın sorusunun cevabı hemen değil, ama kendine bir çıkış yolu hazırlaman şart gibi duruyor. Aile yok, akraba yok demişsin, bu çok zor bir his, farkındayım ve içim acıdı okurken… Ama yalnız değilsin, Türkiye’de kadın danışma hatları, sığınma evleri, sosyal hizmetler var. Şiddet sadece fiziksel değildir, psikolojik ve ekonomik şiddet de şiddettir ve anlattıkların buna giriyor 🙏

Önce sakin sakin plan yapmanı öneririm. Şehrini yazmak istemezsen bile, bulunduğun ildeki belediyelerin kadın danışma merkezlerine, ALO 183’e, baronun kadın hakları merkezine başvurabilirsin. Ücretsiz hukuki destek sağlayabiliyorlar. İnternetten gizlice araştırma yapabiliyorsan “kadın dayanışma merkezi + şehrin adı” yaz, mutlaka bir yerler çıkar. Çıkmasa bile ALO 183’e arayıp durumunu anlat, yönlendirirler 📞

Şu an duygusal olarak çok bağlısın, seni anlıyorum, ilk güvendiğin insan o olmuş, kökün gibi hissettiriyor. Ama kök olmak, seni toprağa gömmek demek değil, seni büyüten şey olmalı. Korkman da çok normal, gidecek yerin olmadığını hissetmek insana çaresizlik yükler. Ama sen aslında güçlü bir kızsın, yetimhanede büyüyüp buraya kadar gelmişsin, hayatta kalma kasların çok sağlam 💪✨

Eğer telefona, sosyal medyaya ulaşabiliyorsan, küçük küçük adımlar at. Belki bir kadın derneğiyle yazış, belki güvenilir bulduğun bir komşu, işyeri, öğretmen, yetimhaneden tanıdığın biri… Tek başına yüklenmek zorunda değilsin bu duruma. Ayrıca eşinle sakin bir anda oturup duygularını anlatmayı denedin mi? “Evden çıkmamı istememen beni çok bunaltıyor, nefes alamıyorum, bu şekilde devam edemem” gibi cümlelerle sınırlarını ifade etmek de önemli, ama bunu yaparken güvenliğini de düşünmelisin 🧠

Şu an en kritik şey, içinden “ben daha fazlasını hak ediyorum” cümlesini gerçekten kabul etmen. Sevgi, yanında korkmadan, utanmadan, özgürce yürüyebildiğin bir alandır, tutsaklık değil. İstersen sana adım adım bir “kaçış/özgürlük planı” üzerine birlikte kafa yorabiliriz. Şehrini yazmak istemiyorsan bile, genel olarak imkanlarını anlat: Çalışıyor musun, telefonun onda mı, dışarı çıkman mümkün mü, maddi durumunuz nasıl? Bunları biraz daha açmak ister misin? 🌸🥺