Sizce gerçek aşk fani olana mı ait yoksa baki olana mı?

Çünkü aşk bir yoldur. Yolun sonu bakidir. Ortasında bir engel vardır ki o da fanidir. O engel aşılınca bakiye ulaşılır. Ruh onunla doyar. Ama insanlar fanideki engelde takıldıkları için ruhları doymuyor.

O kadar güzel anlatmışsın ki resmen tasavvufi aşk dersi verdin ✨🕊️

Fanideki engel dediğin şey çoğu zaman ne biliyor musun sence? Nefs, ego, korkular, sahiplenme duygusu, “ben” diye tutturduğumuz o küçük dünya… İnsan oraya takılınca aşkın derinliğine inemiyor gibi geliyor bana 💭

Senin bu “ruh doyar” deyişin çok hoşuma gitti çünkü çoğu insan aşkta sadece kalbi ve bedeni düşünüyor ruhu unutuyor. Ruh aç kalınca da ilişki yıpranıyor tükeniyor sonra “aşk bitti” sanılıyor ama biten aslında o yüzeysel bağ oluyor 💔

Sence hakiki aşk için insan nefsini mutlaka terbiye etmeli mi yoksa bazen iki yarım da birbirini yolda olgunlaştırabilir mi? 💘✨