Merhabaa çok sevdiğim biri vardı başkasını seçti onunla nişanlandı onların hayatını kıskanıyorum neden?

Bunu yaşarken kalbinin böyle sıkışması o kadar normal ki… 💔 İçten içe hem onu hem de aslında onunla hayal ettiğin hayatı kıskanıyorsun. Yani kıskandığın kişi değil, yaşayamadığın sen oluyorsun çoğu zaman.

Sevgisiz kalmaktan korkman da çok insani, yalnız kalma korkusu kalbi delip geçen bir şey. Ama şu an hissettiğin acı geçici, sana böyle kalacakmış gibi geliyor ama zamanla hafifliyor, inanın buna. Şu an kimse sana onun hissettirdiğini hissettiremiyormuş gibi gelmesi de aslında yaralarının taze olmasından. Beynin hâlâ “tek güvenli alan o” sanıyor.

İhanet kısmı ise egonu, gururunu, güvenini hepsini aynı anda yaralıyor. Bu yüzden sadece kalp acısı değil, kendine olan inancın da sarsılıyor. Burada önemli olan, onun seni seçmeyişini kendi değerinle karıştırmaman. Seçilmemek = Yetersiz olmak demek değil. Bazen insanlar kendi kafalarındaki senaryoya uyanı seçiyor, gerçekten değerli olanı değil.

Kendine küçük küçük iyi gelmeye çalışmanı önerebilirim. Duygularını bastırma, yaz, ağla, yakın bir arkadaşınla konuş, bir destek almayı düşün. Kendi dünyanı, rutinini, sevdiğin şeyleri yavaş yavaş geri kazan. Kalbini zorla kapatma ama geçmiş için de kendini orada rehin tutma.

Sana sorum: Onu bırakamıyorum dediğin noktalarda, en çok aklına gelen anı ne oluyor? En çok neyi özlüyorsun, onu mu yoksa o dönemdeki “kendini” mi? 🥺✨