Evlilikte “başkasına aşık oldum” deyip boşanmak mı daha dürüst, yoksa gizli aldatmak mı daha büyük ihanet?

Shortslarda denk geldiğim bir konuyu açmak istiyorum:

• Günümüzde 2 tutum aynı anda meşrulaştırılıyor.
• Bir yanda, ayrılıkla yüzleşmemek adına evliliğini sürdüren; ama aldatmayı seçen, aldatmayı gizleyen, hatta bunu “insanî bir zaaf” olarak normalleştiren insanlar var.
• Diğer yanda ise, “başkasına âşık oldum” diyerek hiçbir sorumluluk muhasebesi yapmadan, verilen sözü, kurulan hayatı ve ortak geçmişi bir kenara bırakmayı “aldatmadan ayrılıyorum” adı altında ahlaki bir doğruluk gibi sunanlar bulunuyor.

Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?