Aşk Yok” Diyenler Ne Yaşıyor Peki?

Son zamanlarda bir moda çıktı:
“Aşk yok.”
“Sevgi diye bir şey kalmadı.”
“Evlilik mantık işi.”
Peki bir soru soralım:
Aşk yoksa, bu ülkede yapılan onca evlilik neyin üzerine kuruluyor?
İnsanlar alışkanlığa mı evleniyor?
Yalnız kalma korkusuna mı?
Toplum baskısına mı?
“Yaş geçti” paniğine mi?
Aşk yok deniyor ama düğün salonları dolu.
Aşk yok deniyor ama insanlar hâlâ kıskanıyor, üzülüyor, kırılıyor, bağlanıyor.
Aşk yoksa bu yoğun duygular nereden geliyor?
Belki de sorun aşkın olmaması değil; aşk beklentisinin değişmesi.
Eskiden aşk fedakârlıktı denirdi, şimdi konfor.
Eskiden “beraber zorlanalım” vardı, şimdi “beni zorlamasın.”
Eskiden kalpten seçilirdi, şimdi şart listesiyle.
“Aşk yok” diyenlerin bir kısmı aslında şunu demek istiyor:
“Ben incindim, yoruldum, hayal kırıklığı yaşadım.”
Bu anlaşılır. Ama birkaç kötü deneyim yüzünden koskoca bir duyguyu yok saymak da adil değil.
Türkiye’de hâlâ evlilik varsa, hâlâ insanlar birbirini seçiyorsa, hâlâ ayrılıklar bu kadar acıtıyorsa…
Aşk vardır.
Sadece eskisi gibi anlatılmıyor, eskisi gibi yaşanmıyor.
Belki de aşk bitmedi;
biz onu risk almadan, emek vermeden, bedel ödemeden yaşamak istiyoruz.
Olmayınca da kolay yolu seçip “zaten aşk yok” diyoruz haklıyım?