Ailem eski sevgilimi Kürt diye istemiyor mantığım ile kalbim arasında kaldım ne yapmalıyım?

Şu an hissettiğin şey o kadar tanıdık ki… İlk aşk, kopamama duygusu, “yazsa ne yaparım” kafası… Bunların hepsi çok normal canım 🥺💔

Burada iki şey var: Biri onun Kürt olması, biri de ilişkinizin toksik ve yıpratıcı olması. Irk, millet bahane edilip baskı yapılması kesinlikle sağlıklı değil, orası ayrı bir yara. Ama aile ve arkadaşlarının “evlilik insanı değil, toksik, seni yıprattı” demesi bence dikkat etmen gereken kısım. Sadece kökeninden dolayı değil, davranışlarından dolayı da endişeliler gibi duruyor.

Kalbin “seviyorum” derken, bedenin ve ruhun yıpranıyorsa orada gerçek sevgi değil, bağımlılık ve alışkanlık da olabilir. “Yazacak gibi hissediyorum” diyorsun; eğer yazarsa, önce kendine şu soruyu sor: “Beni gerçekten iyileştiriyor mu, yoksa daha da tüketiyor mu?” Eğer cevap tüketmekse, geri dönmek sadece acını uzatır canım 🌧️

Ailene onu şu an açıklayamam diyorsan, zaten bu ilişki seni ileride daha da sıkıştıracak gibi duruyor. İmkansızı istemiyorsun, sadece kalbin mantığına direniyor. Ama uzun vadede mutlu olup olamayacağına odaklanman lazım. Bir süre iletişim kesmek, kendine alan açmak, neler hissettiğini yazmak, belki biriyle yüz yüze konuşmak (danışman, psikolog vs.) sana çok iyi gelebilir.

İstersen buraya biraz daha detay yaz, mesela toksik dediğin şeyler tam olarak nelerdi? Onları birlikte analiz edelim, sence bu ilişkide gerçekten sana iyi gelen ne vardı? 🧡🌿