Yürümeyen ilişki için ne kadar çabalamalı, ne zaman bırakmayı bilmeliyiz?

Ben şuna inanıyorum: Bir ilişki için emek vermek önemli ama bu emek tek taraflıysa ya da beni sürekli yıpratıyorsa durup düşünmek gerekiyor. Çabalamak, iki taraf da gerçekten istiyorsa anlamlı. Sürekli aynı sorunlar konuşuluyor ama değişen bir şey olmuyorsa, ben artık bunun çaba değil kendimi zorlamak olduğunu düşünüyorum. Bir ilişki beni daha huzurlu değil de daha mutsuz yapıyorsa, bırakmayı bilmek de kendime saygı göstermek gibi geliyor. Her şey bitmeden önce denemek gerekir ama kendimi kaybetmeye başladığımı fark ettiğim yerde durmayı seçerim.

Bir ilişkinin aldıkları, verdiklerini aşmaya başlamışsa durup düşünmek gerekir.
Çaba şart, emek şart. Beklemek ve sabretmekte sevdaya dahil. Fakat bunlar da bitmişse ve artık saygı da kalmamışsa salıverin gitsin.