Hiç yanlış insana aşık oldunuz mu?

Evet, oldum ve bunu anlamam biraz zaman aldı. Çünkü yanlış insan genelde başta yanlış gibi durmuyor. İnsan sevince bazı şeyleri görmezden geliyor, kırmızı bayrakları pembe sanıyor. İçimde bir huzursuzluk varken bile kalbimi susturup devam ettiğim oldu. Sonradan fark ediyorsun ki sevgi yetmiyor, aynı yönde yürümek de gerekiyor. Yanlış insana aşık olmak aptallık değil, umut etmek. Ama orada kalmaya devam etmek insanı yavaş yavaş tüketiyor. Bana şunu öğretti, doğru insan seni yormaz, seni kendinle kavga ettirmez.

O kadar yanlıştı ki. Yasak bir aşk değildi elbette ama olmamız imkansızdı. Olduk aslında. Bırbırımıze ıkı ay sonra ayrılacakmısız gıbı davranarak beraber olmustuk. Tanıstıgımız çevre kımın elı kımın neresınde bellı olmayan bı çevreydi ve oyle olur bıter sanmıstık. Asık oldum. Cok sevdik. Onunla evlenmemızı engelleyen kendi çapımda çok sebebim vardı her gün bunu bir gün ona soyleyebılır mıyım acaba dıye dusundum ama asla cesaret edemedim. O benimle evlilik hayali kurarken ben hep illaki ayrılırız herhalde zor da olsa unuturuz dedim ama boyle boyle ılıskı dort sene yurudu. Evlenmek için hakkımda soyledıgım yalanları acmam ve onun da benı o sekılde kabul etmesı gerekecektı olay belaret falan degıl daha baska ve kafa yoran meseleler. Hadi bunu hallettık aılelerımız bırbırıne en uyumsuz olabılecek ıkı aıleydı. Babam bılse ben mı o mu dıye sectırırdı belkı. Asla bu ılıskıye onayı olmazdı. Gün sonunda ne oldu, kavgalarımızın cok sıklastıgı ama bır o kadar da sevgımızın baglılıgımızın arttıgı dort sene sonunda bir kavgayla ayrıldık. Geri döndü iki gün bile geçmeden. Eger evlenebılecegımıze onun gıbı ınansam ve bılsem kesınlıkle onu affeder daha dogrusu barısır ve o kavganın bızı ayırmasına ızın vermezdım. Ama bana gerı dondugunde onu daha fazla oyalamak ıstemedım. Çok ağladım kendimi çok suçladım ki suçluyum, onu üzdüğüm ona bunu yasattıgım ıcın cok berbat hıssedıyorum hâlâ. 3-4 sene onun hayatından calmıs gıbı hıssedıyorum ve bunu ılk defa ıtıraf ediyorum. Hep cok sevdıgım ıcın ayrılamadım evlenmeyı cok ıstedım mumkun degıldı bunu bıle bıle bıtıremedım onsuz nasıl olur asla hayal edemedim. Her şeye alışılıyor ama bana tum ogrettıklerıne ve guzel anılarına ragmen keske tanımasaydım dediğim tek kişi oldu. Keşke tanımasaydım keşke benim hayatımı güzelleştirmeseydi. Onun bu yıllarını istemeden sonu olmayan bi ilişkiyle çalmazdım. Umarım hep mutlu olur

Olmadım aşka inanmıyorum da... Bununla sınanmak istemem o yüzden konuşmaya korkuyorum 😁 ama mantığım her zaman ağır basar ne aşkı... Aşk da ne 🤦🏼‍♀️ eğer karakterinde ahlakında bir sıkıntı yoksa sevmekte bir sakınca yok. Eğer o sevmiyorsa sevmem mümkün değil zaten :))