Hastayken gösterilen küçük bir ilgi, büyük sevgiden sayılır mı?

Bence bu, sevgiyi tanımlayan en gerçek anlardan biri. Hatta iddialı olacak belki ama, benim dünyamda hastayken gösterilen o "küçük" denilen ilgi, en cafcaflı aşk itiraflarından çok daha büyük bir sevgi sayılır.
Büyük sevgi bence büyük cümlelerde değil, küçük detaylarda saklıdır. Bir çorba yapmak, üzerimi örtmek ya da sadece başucumda sessizce oturmak... Bunlar birer şefkat göstergesi. Ve ben şefkatin, tutkudan çok daha derin bir sevgi biçimi olduğuna inanıyorum. Şefkat, karşıdakinin acısını hafifletme isteğidir ve bu bence sevginin en saf halidir.

Sayılmaz. Düşmanım ölüyorum yardım et dese el uzatırım gerekirse başında beklerim ama bunda küçücük bir ümit yoktur kalbim buz gibidir yani her düşkünlüğe gösterilen her ilgi ‘sevgi’ demek değildir