Sizce aşkın ömrü var mıdır?

Eskiden aşkı biraz abartırdım.. “Gerçek aşk” şöyle olmalı, böyle olmalı… ben nereden biliyorsam.
Oysa herkes aşkı kendi hikayesiyle, kendi yaralarıyla ve kendi hayalleriyle yaşıyor.
Çoğu insan başlangıçtaki o yoğun duygularla tanımlıyor aşkı: seçilmiş olmanın heyecanı, görülmenin verdiği haz, bağımlılığa dönüşebilen bir mutluluk… Ve bunun hep aynı şiddette sürmesini “gerçek aşk” sanıyoruz.
Duygular doğal olarak değişiyor, insanlar da aşkın bittiğini sanıp o eski yoğunluğu yeniden bulmak için arayışa çıkıyor. Kalp bu döngüde çoğu zaman yoruluyor ve tükeniyor…
Bence aşk bitmekten çok şekil değiştiriyor. Bazen sakinleşiyor, bazen derinleşiyor… Bazen iyileştiriyor, bazen de bize bir şeyler öğretip sessizce veda ediyor.
İnsan bir kereden fazla aşık olabilir ama bir ömre çok sayıda aşk sığmaz. Çünkü gerçek aşk derin iz bırakır ve dönüştürür.

Hayır ömrü yoktur (her iki tarafın birbirlerine güvendiği ve karşılıksız sevdiği bir ilişkiyi baza alarak) kaç kere yeniden doğsalarda diğer tarafta da birbirlerini sevmeye razı olan birbirlerine özlem duyan çiftlerin aşkları çok tatlı