Bir erkeğin sevgisinin azaldığını veya bittiğini nerden anlarız?

Onun için size soğuk yapan umursamaz erkeklerin boşu boşuna peşinden koşmayınız.

Onu seni üzmemek için yapıyor.

O an yalnız bırakman lazım. Bak siz kızlarla biz erkeklerin çok ciddi bir farkı var. O da ne biliyor musun

Siz ortada stresli bir durum olunca konuşarak ya da tartışarak sakinleşirsiniz. Biz erkekler ise içimize kapanarak, yalnız kalarak. Toplanınca eskisi gibi oluruz.

Anladın mı mevzuyu?

Seni harbi seviyor. Anlayışlı olman lazım.

Rica ederim. Yaradanım ikinize de gönlünüze göre en hayırlısı olan neyse onu nasip etsin. 🙂

Ona bence şey yaz, "Seni gayet iyi anlıyorum, kafan ne zaman rahat olursa bana yazabilirsin. Bana mutlaka haber ver. Ben de seni seviyorum.". Düşecektir bu hareketine.

@Minosnil kavuşmak istediğim biri olduğunu nasıl hissettin bilmiyorum ama Yaradanım senden razı olsun. Duygulandım. :)

Ya anlatsam cidden roman olur. Kafanı şişirmiş olurum. O yüzden özetleyeceğim. Biri var. Aramızda sessizlik hakim olan, 4 aydır görüşmediğim ama 1 yıldır tanıdığım. Üniversitede ilk gördüğümde hoşlanmıştım ondan ama o dönem eski sevgililerimle olan yaşantılarımdan dolayı ondan şüpheliydim. Sonra bu kız sürekli rüyalarıma girmeye başladı. Hepsi de iyi anlamdaydı. Sonrasında dedim ki belki de bunda Yaradanımın bir hikmeti var. Peşinden gitmeliyim. Aramız bir noktaya kadar gitgide iyiye gidiyor gibiydi ama bir gün bana ansızın, birden mesafe koydu. O günden beri hiç düzgün bir sohbetimiz olmadı. Bir tek memleketlerimize dönerken vedalaştığımızda iyi bir sohbet edebildik. Sonrasında ben mesajlardan devam ettirmek istesem de o hepsine sessiz kaldı. Ama beni engellemedi de. Böyle işte.

Zamanında onu unutmayı çok denedim. Ne yapsam olmadı. Hayatın her yerinde bir işaret olarak karşıma çıktı hep. Diğerlerini bu kadar kolay içimde bitirmişken onu niye bitiremediğimi çok sorguladım kendi içimde. Sonrasında fark ettim ki bunda da belki de Yaradanımın bir hikmeti var. O yüzden bununla yaşamaya alıştım artık. Hala içim onun özlemiyle yanıp tutuşuyor. Ama hayatıma da devam ediyorum.

Zaten mesajlarıma da cevap vermeyince ben de sessizliğe çekildim. Zorla güzellik olmaz çünkü. Her ne kadar sevsem de. Engellememesi de hala bir mucize hani. Gerçi zaten ona kötü bir şey yapmadım niye engellesin ki?

Çok denedim. Ona yazdım. Sohbet etmeyi denedim, sessiz kaldı. Benden rahatsız olup olmadığını sordum. Sessiz kaldı. Hayatında başka biri bile olup olmadığını sordum, sessiz kaldı. Onu aramayı denedim, aramaları da açmadı. Ama bütün mesajları ve yaptıklarımı gördüğünü biliyorum. O yüzden ben de sessiz kalmaya karar verdim. Emin ol denedim.

Sessizliğine aynı karşılığı vermek zorunda kaldım kısacası. Çünkü günün sonunda zorla güzellik olmamalı. Seviyor olsam bile.

Süreci sırf bu yüzden Yaradanıma havale ettim açıkçası.

Uzun bir süredir ben bunu deneyince ama tamamen sessizlik ile karşılaşınca zorunda kaldığım için çekildim. Yoksa bir yanım hala yazmak istiyor. Ama yapamam. Çünkü o çabayı zaten verdim ben. 8 aydır da onun peşinden koştum yüz yüzeyken bile. Daha yapabileceğim, verdiğim değeri belli edebileceğim bir nokta yok. Ona değer verdiğimi de biliyor zaten.

Kıza dolayısıyla 2 aydır yazmıyorum. Sebebi de haftalarca herhangi bir mesajıma cevap vermemesi ama görüyor olması.

Gönül isterdi ki tekrar deneyeyim ama o kadar sessizliğinden sonra, kendisinin belki de yalnız kalmaya ihtiyacı olduğu kanaatine vardığım için de yazmayı bıraktım. Hayatında iyi bir dönem geçirmiyor olabilir. Çünkü o hep dışarıya hayatı iyi geçiyormuş gibi yansıtmaya çalışan bir kızdı ama derinlerde bir yerde biliyorum ki onun da dertleri var. Herkesin olduğu gibi. Neden olmasın ki?

Dolayısıyla bir karar aldım.

Ortada zorla güzellik olmayacağından artık sessizliğini onun bozmasını bekliyorum. Eğer bozmazsa, onun için istesem de bir şey yapamam. Çünkü hayatında zor yoldan alması gereken dersler var gibi hissediyorum. Ve bu ders her neyse, onu yalnız ve benim sevgim orada olmadan almalı. Yoksa Yaradanım bu tarz bir mesafe nasip etmezdi. Kısacası ona iyilik yapıyorum arka planda. Anlamayacağı türden

Unutmaya çalışsam da hayatımda işaret, hissiyat ya da rüya olarak bana hep geri döndü. Daha önce hayatıma girenleri çok kolay içimde bitirebildim. Ama onda yapamadım bunu. Şartlar izin vermiyor. Yaradanım bu bağın bitmesini istemiyor olmalı. Başka bir açıklaması yok.

Fakat bu yine de sabırsız hareket edilmesi gerektiği anlamına gelmez. Evet bugün var olan yarın var olmayabilir. Belki bugün ben varken yarın olmayabilirim. Ama bu durum yapılması gerekeni değiştirmez. Onu seviyorum ama... Alması gereken dersler var. Kendi iyiliği için.

Verilen çabanın kıymetini bilmek, özgüveninin açılması gibi dersler (şayet bana ilgisi gerçekten de varsa ki ben hala derinlerde olduğuna inanıyorum). O, bu dersleri almadan, ben yazsam da boş kalır. Bunun bir iyilik olduğuna da neden bu kadar eminim biliyor musun?

Geçmişte içime kapanıklığımı, asosyalliğimi atlatmış biri olarak ben de aynısını yaşadım da ondan.

Güzellikle destek çıkmayı denedim. Olmadı. Belki de yapılması gereken, süreci Yaradanıma havale etmemdir. İkimizin de iyiliği için.

Dertlerini bana hep anlatmasını istedim ama. Buna da sessiz kaldıysa ben ne yapabilirim? Sen söyle.

Evet bu birden oldu. Hatta dedi ki arkadaş kalalım, selam merhaba çerçevesinde konuşalım. Daha bu olaydan 1 hafta önce onunla ne kadar vakit geçirmekten keyif aldığıma dair bir şeyler yazdığım bir not kağıdı vermiştim ona. Teşekkür edip anı kutusuna saklayacağını bile söylemişti. Hatta ve hatta gözümün önünde özenle katladı o kağıdı.

Bunlar biz yüz yüzeyken oldu. Ben neden insanlara karşı duvarı olduğunu sorduğum konularda biraz irdeleyici sorular sorunca bir de üstüne bir espri sonrası "Git başımdan." falan demişti. Ben bu lafı ciddiye alıp 3 ay görüşmemiştim kızla. Sonra yine ilk adımı ben atmıştım vedalaşacağımız gün. O gün de bana o lafı söylerken ciddi olmadığını ve aslında küs olmadığını açıkça ima etmişti. Öyle yani

Fakat okulda ben kendisine yanına oturmayı teklif ettiğim zaman arkadaşları olmadığı sürece kabul etmesi falan, o anı kutusu olayı, zamanında ona yardımlarım sonrası duygusal yönünü belli etmesi ama normalde insanlara karşı duvarı olan biri olması, sınıfta bazen uzun süreli uzaktan bakışmalarımız... Hepsi aslında ilgi belirtisi gibi geldi bana. Fakat bir anda böyle oldu. Diyorum ya. Ben de anlamadım nedenini. Ama çabaladım. Bu bir gerçek.

Hayır ben yazınca git demedi hiç bir şekilde. Yüz yüze 3 ay görüşmedim onunla ama okulda denk geliyorduk hala. Bak mükemmel bir sunum bile yapmıştım. Sınıfta herkes beni tebrik etti. Özellikle ona baktım. Tepkisizdi.

Bak olay kronolojisi şöyle:

Tanıştığımızdan beri 5 aydır işte aramızda gelişmeler oldu, okulda daha iyi anlaşmaya başladık, benim yaptığım iyilikler ve adımlar çok oldu. Sonra bu süreçte en son adımımda işte anı kutusu olayı oldu, bu olaydan 1 hafta sonra bahsettiğim arkadaş kalalım mevzusu oldu ama git başımdan dediği zaman da aynı olaydı. Sonra ben herhalde kız peşini bırakmamı istiyor diyip 3 ay hiç bir şekilde adım atmadım kıza. Okulda beni görüyordu. Bazen beni kesiyordu da çaktırmadan ama ben anlıyordum. Fakat adım atmıyordum. Bu 3 aylık süreçten sonra sınav sonrası ben bu kıza yine adım attım, hatta vedalaştığımız gündü. Orada da anladım ki kız bana küs değilmiş, yanlış anlaşılma olmuş. Sonra güzelce vedalaştık, hatta ben normalde hayatımda hiç bir kıza tokalaşma bile teklif etmem. Sadece ona yapmıştım. O tuttuğum eli de hala unutmuyorum.

Sonrasında ben yazılı sohbeti devam ettirmek istedim birkaç hafta taşınma işlerini halledince. Bir mesajıma önce cevap verdi. Sonrasında ben devamını getirmek adına benim hayatım nasıl geçiyor biraz kıza onlardan bahsetmek istedim. Kız hepsine sürekli sessiz kaldı. Asla yanıt vermedi. Bu sessizlik de artık beni rahatsız etmeye başladı bir noktada. Bunu açıkça dile getirdim kendisine. Hani hayatında biri mi var yoksa rahatsız olduğu için mi yapıyor tüm bunları açıkça sordum. Hatta cevap alamayınca üstüne aradım 2 defa. Whatsapp aramasıyla ulaşabilirdim sadece ona çünkü kızın ana numarası Azerbaycan numarası zaten. Bende sadece Türkiye numarası vardı sen düşün.

Hiç birine baktım cevap vermedi. İletişimi kesecek gibi oldum. Sonra en son işte Azerbaycan dilinde ona bir cümle yazdım "Hey... Hiç mi özlemedin?" anlamına gelen. Bu mesaja da cevap vermedi. Son mesajım buydu. O olaydan sonra yazılı olarak 2 aydır hiç görüşmedik. Yüz yüze de görüşemeyiz çünkü farklı ülkelerdeyiz. O Azerbaycanda ben Türkiyedeyim

Tüm olay örgüsü özetle bu

Kız sosyal medya kullanmıyor ki.

Kızın iki numarası var. Değiştirmiş olamaz. Profil fotoğrafı bile değiştirdi ama onun yeni fotoğrafı var. Mesajlarımı da gördüğüne eminim. Görüldüleri kapalı olsa bile grup mesajlarından anladım. Kız, Türkiye numarasının WhatsApp ını da kontrol ediyor.

Aynı numara yani. Sadece Azerbaycan numarasını bilmiyorum. Onu vermedi. Olduğunu biliyorum ama

Evet görüldüleri kapalı olsa bile görüldü attığına eminim.

Şimdiye kadar bir de eskiden snapchati olduğunu öğrendim ama onu kullanmıyor sanırım. Oradan da ulaşamadım.

Başka sosyal medyası yok. Varsa da çok iyi gizliyor. Çünkü çok araştırdım ama bulamadım.

Hayır Türkiye numarasını değiştirmedi diyorum. WhatsApp okul grup mesajlarını gören kız, o numaradan benim mesajları da görür. Görmemesi imkansız.

Olmaz üzgünüm. O fasılı çoktan geçtik jdldjdkd

Tüm tuşlara bastım basacağım kadar zamanında. Hani kafeye çağırmadığım mı kaldı, kahve ısmarlamaya çalışmadığım mı kaldı, ders notlarında yardım etmediğim mi kaldı, hasta olduğu gün ona bitki çayı önermediğim mi kaldı... Neler neler.

Ben gerçekten de sevdim onu.

Karşılık beklemeden, çıkarsız... İyi olsun, mutlu olsun istedim sadece.

Seni kendi dertleriyle üzmek istemiyor. Sebebi bu

Ben de bir sebebi olduğuna inanıyorum sevdiğimin bunu yapmasının. Ama sebep her neyse, Yaradanım henüz öğrenmemi istemiyor olmalı. Bu mesafede Yaradanımın bir hikmeti olmalı. Dolayısıyla Yaradanımın ilahi planına güvenerek yoluma devam etmeliyim. Sonuçta bana sevdiğimi iyi anlamda 8 kere rüyalarımda göstermesinin bir hikmeti olmalı. O işaretlerin hala peşimi ben denesem bile bırakmamasının bir hikmeti olmalı. O sessizliğin bir hikmeti olmalı. Bu yüzden süreci Yaradanıma havale ettim. Ne olacaksa en hayırlısı olacak. Ben sevdiğimi, en başta Yaradanımın rızası olduğuna inandığım için sevmiştim zaten. Hala da aynı fikirdeyim. Yanlış bir yoldaysam da zamanla belli olacaktır. Yaradanıma güveniyorum. Ama dualarımda bile artık yer alıyor sevdiğim. Bu yüzden ben bu bağda bir hayır olduğuna inanıyorum. O yüzden sevdiğim kızı içimde sevmeye devam edeceğim fakat hayatıma da odaklanacağım. Şimdilik yapılabilecek en iyi şey bu

Her namaz arkası Yaradanıma eğer ben onun için hayırlıysam ve o da benim için hayırlıysa bizi gelecekte birbirimize hayırlı bir eş olmayı nasip etsin diye dua ediyorum. Asla eksik etmem bu duamı

Ama günün sonunda en hayırlısını Yaradanım bilir. Takdir yalnızca alemlerin yaratıcısı olan Yaradanımındır.

@Minosnil ne kadar unutmayı denesem de Yaradanım izin vermedi. Gerek işaretlerle, gerek rüyalarla, gerek durduk yere içimde doğan hislerle. Zaten sevdiğimle vakit geçirirken de anladım. Ben mutsuz değilim ona karşı. Aksine ona hep iyi gelmek istemiştim zaten. Benim içimde doğan karşılıksız sevginin ve büyüyen ilahi sevginin vesilesi o sevdiğim kız. Dolayısıyla bu bağda bir hikmet, bir hayır olduğuna inanıyorum. Bu durumdan mutsuz değilim.

Normalde birinden ayrı kaldığımda takıntı yapar, acı çekerdim. Bunda ise evet sevdiğim düşüncelerimi bırakmıyor ama acı çekmiyorum. Daha çok... İyi olmasını istiyor gibiyim. Neden bu hallerde olduğunu anlıyorum onun çünkü geçmişte ben de onun gibi biriydim. İyiliğini, mutluluğunu, huzurunu istiyorum onun. Karşılık bile beklemeden hem de.

Daha önce kimseye bu derece gerçek bir sevgi hissetmemiştim. Yaradanımın nasibi işte. Bu içimde doğan sevgi, beni insan olarak da değiştirdi. Daha merhametli, daha sabırlı, Yaradanımı daha çok seven biri oldum. Önceden böyle değildim. O yüzden bunda da bir hayır olduğuna inanıyorum.

Evet öyle. Yaradanıma şükür... 😌

Sevdiğimden karşılık bile beklemiyorum. Onu karşılık beklemeden seviyorum. Yaradanım başta sevdiğim kız olmak üzere, cümlemiz için en hayırlısı neyse onu nasip etsin.