Takıntılı aşktan?

Bence böyle durumlarda kendime şunu hatırlatıyorum Bir ilişki bittikten sonra akılda kalması sevdiğin ya da geri dönmek istediğin için değil, zihnin alıştığı bir düzenin bozulmasından kaynaklanabiliyor. Bir yıl geçmesine rağmen düşünmen normal, çünkü beyin bazen geçmişte kalan şeyleri hâlâ işlemeye devam ediyor. Engellemiş olman, iletişime izin vermemen aslında kendini korumak istediğini gösteriyor ve bu bence güçlü bir adım.

Ben olsam hislerimi bastırmak yerine fark eder, ama üzerine gitmezdim; ne hissediyorum, neden aklıma geliyor diye sakin sakin kendime sorardım. Zamanla zihnin de yorulup bırakıyor zaten. Kendine yeni rutinler, yeni insanlar, yeni meşguliyetler kattıkça o eski düşünceler daha arka planda kalıyor. Aslında sevmediğini biliyorsun, sadece alışkanlığın yankıları gibi. Kendine biraz daha zaman ve şefkat verirsen bu takılma hissi de azalıyor.

mdi şöyle bir durum var. Bir yıl geçmiş, "sevmiyorum" diyorsun ama o kişi kafanın içinde dönüp duruyor, değil mi? Gerçekten çok sinir bozucu olmalı. Sanki bir plak takılı kalmış gibi.

Bak, bu durumun adı illa ki "takıntılı aşk" olmak zorunda değil. İlişkiler bittiğinde beynimiz otomatikman bir şeye takılıyor. Çünkü o kişi, senin hayatının koca bir alışkanlığıydı. Alarmıydı, sohbet arkadaşıydı, gelecekle ilgili planlarının bir parçasıydı. O bağlantı birdenbire kopunca, beynin o boşluğu doldurmaya çalışıyor. Bu yüzden sürekli onu düşünüp duruyorsun.

Şunu sakın unutma: İlk günden beri iletişime geçmemen, onu her yerden engellemen...