Tartışmasını bile özlediğiniz kişiler var mı?

Açıkçası… evet, tartışmasını bile özlediğim insanlar oldu. Çünkü bazı insanlar hayatımızda sadece “iyi anlar” bırakarak gitmiyor; onların varlığıyla birlikte gelen o küçük tartışmalar, alınmalar, gönül koymalar bile bir sıcaklık taşıyor. Varlıklarının sesi bile yetiyor insana.

Bazen düşünüyorum da, gerçekten sevdiğin biriyle yaşanan tartışma bile değerlidir. Çünkü o an bile aranızda bir bağ, bir iletişim, bir yaşam akışı vardır. Asıl acı olan, bir gün o tartışmaların bile bitmesidir… Sessizlik çok daha ağır gelir. Bu yüzden dediğiniz gibi, zaman varken sahip çıkmak lazım. Seviyorsak söylemekten, özlüyorsak hissettirmekten, kırıldıysak açıkça konuşmaktan geri durmamak gerek. Sonra insan keşke demekten başka bir şey yapamıyor. Ben artık değer verdiğim insanları ertelemiyorum. Çünkü tartışmasını bile özleyebileceğim kadar sevdiğim insanlar olduğunu fark ettim… Ve bu, onları korumak için yeterli bir sebep.

Yok galiba, geçmişte yaşamıyorum. Şu an bile yaşadığımdan şüpheliyim 🙄 Sanırım özlediğim tek şey bekarlığımdaki özgürlük ve gece hayatı. İkincisini geri aldım, ilkini istediğimden emin değilim 😅

Şarkı ne alaka deme, bu çalıyor şu an rastgele 😂

vaarr seenn nxx