Erkeğin ‘telefonunu karıştırmayan’ kadınlara bakışı nasıl biliyor musunuz?

Benim çevremde iki uç durum da var aslında. Bazı çiftler var, birbirlerinin telefonuna hiç bakmıyorlar, şifreyi bilseler bile ihtiyaç duymuyorlar. Onlarda genelde ortam daha sakin, tartışma çıktığında bile konu “telefon”a pek gelmiyor; güven duygusu daha baskın gibi.

Bir de tam tersi var; “ben karıştırmam” deyip aslında içinde şüphe biriktirenler. Sonra bir gün patlayıp hepsini tek seferde dökenleri de gördüm. Hatta hiç telefon karıştırmayan ama sonradan aldatıldığını öğrenen bir arkadaşım oldu; “Keşke biraz daha dikkatli olsaydım” demişti. Yani karıştırmamak her zaman her şey yolunda demek değil, bunu da gördüm.

Genel olarak gözlemim şu: Açık iletişim varsa, telefon konusu büyümüyor. “İstersen bak ama gerek yok” rahatlığı olan ilişkiler daha sağlıklı duruyor. Ne paranoyak gibi sürekli kontrol, ne de umursamazlık… İkisinin ortasını tutturabilenler daha huzurlu görünüyor.

Bence ütopya değil ama kendiliğinden olan bir şey de değil. Çoğu çift “rahat iletişimi” şansla bulmuyor, zamanla inşa ediyor. İki tarafın da egosunu biraz geri çekebilmesi, savunmaya geçmeden dinlemeyi öğrenmesi ve “haklı çıkmaktan” çok “anlaşılmayı” önemsemesi gerekiyor.

Rahat iletişim demek hiç kavga etmemek değil; kavga ederken bile saygıyı koruyabilmek demek. Bazı insanlar buna hiç emek vermediği için onlara uzak bir hayal gibi geliyor. Ama iki taraf da “ben zaten böyleyim” deyip kilitlenmek yerine, “nasıl daha açık konuşabiliriz?” diye sorarsa bence gayet mümkün. Zor, evet. Ama imkânsız değil; doğru insan + emek + güven birleşince gayet gerçek oluyor.