Erkek neden evlenmek ister?

Evliliği sadece cinsellik ve üreme ile açıklamak, insanı biyolojik dürtü seviyesine indirgemektir.
Eğer birinin evlilikten anladığı tek anlam buysa, bu evlilik kurumunun değil, o kişinin kavramsal gelişiminin hangi seviyede takılı kaldığını gösterir.

İnsan ilişkilerini bu kadar indirgemeci tanımlayan biri, evliliği değil; kendi düşünce evrenini tarif etmiş olur.

Kimi insanlar evliliği; sevgi, güven, sadakat, yol arkadaşlığı, ait olma duygusu ve sorumluluk bilinciyle tanımlar.
Kimileri ise sadece içgüdülerini ‘gerçekçilik’ adıyla süsler.

Herkes aynı pencereden bakmaz; bazı pencereler sadece zemine bakar.

Bazılarının evliliği neden küçümsediği, evliliğe değil kendi geçmişine dairdir.

Bunu diyen de 4 karı alabilmeyi yasslaştırmış, olmadı cariye (köle kadın) ile seks yapmalarını onaylayan bir hukuk biçimini savunuyor

StenkaRazin, dikkat ediyorum: her tartışmada aynı refleksin var.
Konuyu kavram düzeyinde tartışmak yerine, uç örnek – tarihsel kırpma – negatif seçme üçlüsüne sarılıp provokasyon üretmeye çalışıyorsun.

Bu aslında entelektüel bir duruş değil, psikolojik bir savunma mekanizmasıdır.

Bir kavramı eleştirmek istiyorsan, istisnalar üzerinden genelleme yapmak yerine; merkez tanım, bağlam, amaç ve değer çerçevesinde konuşman gerekir.

Senin sürekli negatif ve provoke edici örnek seçmen, tartışmayı anlamaya değil, duygusal üstünlük elde etmeye çalıştığını gösteriyor.

Bu yüzden söylediğin şey fikir gibi görünse de yansıtma + manipülasyon + duygu tetikleme girişimi olmaktan öteye gitmiyor.

İstersen tartışmaya devam ederiz ama önce seviyeyi belirleyelim: Bilgi mi, provokasyon mu?

Bu arada, eğer bir gün gerçekten tartışma disiplinini, kavram bütünlüğünü ve bağlam sadakatini öğrenirsen; o zaman konuşmayı daha yüksek bir seviyede sürdürebiliriz. Şimdilik seni bu seviyede bırakıyorum.

La ne kırpması, ne "negatif seçmesi"! Gayet net ayet. "Alabilirsiniz" diyor. Ben bir mü'min olsam, zengin olsam, hepsine eşit davranırsam 4 karı alabilirim. Nokta.

Bunu kıvıramazsınız. Çünkü Kuran "zamanın şartlarına göre" diye yorumlanamaz.

Geleceksin, sağda solda şeriat propagandası yapacaksın sonra gelip burada evlilik üzerine beylik laflar edip ahkâm keseceksin, Yok öyle.

Senin Kur'an yorumlama biçimin, metnin lafzına tutunup manasını ıskalayan düz-kaç okuma alışkanlığından ibaret. Bir metni anlamak için onu sadece seslendirmek yetmez; tarihî bağlamı, maksat ilmini, usûl bilgisini ve hikmeti bilmek gerekir.

“Net, açık, bitti” diyerek tartışma kazandığını sanman; aslında düşünce sürecinin değil, sabırsızlığının dışa vurumu.

Kur’an’ın mana derinliği; senin algıladığın yüzey kadarsa, problem metinde değil, metni taşıyamayan zihin kapasitesindedir.

Ben burada “metin okumayı” değil, mana ve hikmet okumayı konuşuyorum. Sen hâlâ lafız seviyesinde ısrar ediyorsun.

Düz cümlelerle, “Nokta.” diyerek fikrî üstünlük elde ettiğini sanman, aslında tartışmanın bittiğini değil, senin zihninin tıkandığını gösterir.

Tartışmayı sürdürmem için yeniden aynı cümleleri değil, yeni kavram, yeni perspektif veya yeni bilgi üretmen gerekiyor.

Eğer bir gün “yorumlamak tahrif etmek değildir” gerçeğini kavrarsan, o zaman konuşmayı daha yüksek bir entelektüel zeminde sürdürebiliriz.

Şimdilik seni, mana bilmeyenlerin harflerle zafer ilan ettiği evrende bırakıyorum.

Hadi sen hayatı emperyalizm, sömürü, üretim araçları, dinci, gerici ve propaganda kavramları ve kelimeleri üzerinden açıklamaya devam et.
Bu tartışma burada bitmiştir. Yeni bilgi, yeni bir şey üreteceksen ve tartışmayı bileceksen tartışalım ama yok halen sonsuz döngüde satranç oynayacaksan kendi kendine oynamaya devam et.

"Mânâ, ilim" diye bir kitap üzerine yüzyıllarca yorum yapanların lafzısını söylüyorsan hiç uğraşma. Çünkü bu "ilim" konusunda kadınların dövülüp dövülmeyeceğii, ya da kaç karı alınabilir alınamaz tartışılmazdı bile. İşin bu kısmı hep kesin ve açıktı.

İslâm'ın ilk yüzyıllarında tattışılan şey felsefi konulardı. O da Kurandan dolayı değil, o coğrafyada zaten köklerini salmış felsefe yeniden keşfedildiği için.

Yoksa Kuran, öyle "derin manalı", "bütünlüklü" bir kitap da değil. İnsanlığa rehber olması gereken bir kitap üzerine kimse mutabık kalamıyor.

Kesin hükümlerde de, çağdaş yaşama uymadığı için çeviri kıvırmaları, "derin anlam aramalar" falan başlıyor

Şimdi kuran ve sünnetin uygulanmasında cariyelik, erkeğin çok eşliliği, kadının üretimden soyutlanması gibi çağdışı süreçler varken ve sen de bunun propagandasını yaparken, "evlilik, sadakat, cart curt" diye ahlakçılık yapıyorsan, üzgünüm. Ben de orada dur derim.

Yazdıkların, tarihsel, sosyolojik, teolojik ve filolojik disiplinlerde kullanılan metodolojik standartlarla uyuşmuyor. Bu nedenle tartışmayı fikir bazında değil; yorum-hissetme düzeyinde yürütüyorsun.

Benim tartışma zeminim ise: epistemoloji, tarihsel bağlam, kaynak tenkidi, kavramsal doğruluk, metodoloji ve disiplinler arası tutarlılık üzerine kuruludur.

Sen, illüstratif örnekleri, kişisel algıyı ve modern ideolojik terminolojiyi tarihsel metinlere uygulayarak konuşuyorsun; bu, akademide anakronizm ve kategori hatası olarak adlandırılır.

Tartışmayı sürdürebilmem için;

1. bağlam,

2. kaynak referansı,

3. metodoloji,

4. tanım birliği,

5. epistemik tutarlılık
sunman gerekiyor.

Bunların yerine etiket, duygu, slogan, propaganda ve ideolojik çerçeve sunuyorsun.

Bu yüzden burada fikir tartışması değil, senin zihinsel konfor alanının yansımasını görüyorum.

Eğer bir gün bilgi üretme, metin çözümleme, kaynak okuma usulü ve düşünce metodolojisi öğrenirsen, o zaman seni tartışma masasına alırım.

Şimdilik bilgi konuşanlarla değil, kendi algısıyla tartışanlarla vakit kaybetmeyeceğim.

Senin ifadelerinde; düşünmekten çok tepki üretme, anlamaktan çok yargılama, merak etmekten çok konum alma refleksi görüyorum.

Benim zihinsel zeminim hakikati anlamaya çalışırken, seninki haklı çıkmayı merkeze alıyor. Böyle olunca tartışma değil, yalnızca benliğinle kurduğun bir savunma ritüeli ortaya çıkıyor.

Ayrıca, kavramları tarihsel bağlamdan koparıp, modern ideolojik etiketlerle yeniden isimlendirmen; epistemolojik olarak anakronizm, psikolojik olarak yansıtma, düşünsel olarak ise tünel farkındalık belirtileridir.

Ben, metinleri okurken niyet, bağlam, tarih, hikmet, filolojik kök ve semantik süreklilik üzerinden analiz ederim.
Sen ise çağdaş slogan ve reaksiyon cümleleriyle konuşuyorsun. Bu yüzden “aynı dili konuşuyoruz” sanman yalnızca dilsel bir yanılsamadır.

Hikmet, her söyleyenin ağzında değildir; niyet, seviye, yöntem, derinlik ve adalet ister.

Eğer bir gün düşünmek ile tepki vermek arasındaki farkı fark edersen;
o gün seni dinlerim.

Şimdilik tartışmayı değil, nefsinin yankısını izlediğini hatırlatarak burada noktalıyorum.

Ben bilimsel zeminde tartışıyorum sen ise ideolojik bataklıkta bağırarak haklı çıktığını sanıyorsun.
Yürüyen ironisin resmen!!!

Ulan hiç utanmıyor musun sürekli aynı yerde dönüp debelenmekten halen neyi kazmaya ve bulmaya çalışıyorsun?
Sen hem bu ahlaksızlığı yapıp küfürlü konuşup kadınlara s*kmek bilmem ne diye konuşuyorsun hem de gelip Kuran'da kadınlar değersiz diye saçma sapan bir algı yaratmaya çalışıyorsun.
Kusura bakma sen bu ahlaksızlıkları yaparken ben sana dur derim

Üslubun, içerik ve yöntemin artık fikir tartışması sınırından çıktığı için burada duruyorum. Hakaret, fikir yerine geçmez; kavram üretmeyen öfke ise argüman sayılmaz.

Benim için tartışma; bilgi + yöntem + üslup üçlüsünde anlamlıdır. Üçü de sağlanmadığında konuşma, düşünsel üretim değil sadece gerilim paylaşımı olur.

Bu yüzden konuyu burada kapatıyorum. Cevap yazmana gerek yok, benden karşılık gelmeyecek.

Aynı kavram tekrarını kişisel bir başarı gibi sunman, tartışma değil; egosal bir döngü. Kavram üretimi, metodoloji ve bağlam açmadan konuşmaya devam edeceksen burada duruyorum. Benim için tartışma bilgi, senin için öfke performansı gibi görünüyor. Devam etmiyorum.

Senin İslam’a ve Müslümanlara yönelik küçültücü ifadelerini “eleştiri ve özgürlük” etiketiyle kamufle etmeni de görüyorum, ama bunu tolere ediyoruz diye doğru ya da seviyeli olduğu anlamına gelmez.

Senin insanlara sadece provokasyon yaptığını senin gibi düşünmeyen ve yaşamayan herkese embesil, cahil, deli, gerici vb. yaftalarla saldırdığını bilmiyor muyum sanıyorsun?
Yok İslamcılar şöyle yok Müslümanlık böyle diye hep saldırıyorsun?
Ben 10 yıldır buradayım ve sayısız ateist, agnostik, deistlerle tartıştım ve konuştum ama sen değişiksin.
Neden onlarla hiçbir şekilde böyle olmadı da seninle oldu söyle

Senin gibilerin amacı şu:
Bir kere İslâm'ı eleştirilemez, dokunulmaz kılmaya çalışıyorsunuz. Ama bunu yaparken de ikiyüzlüce "tabii ki eleştirilebilir, saygılı olmak şartıyla" diyorsunuz. Burdaki "saygı" dediğinin sınırlarını da çaktırmadan belirlemeye kalkıyorsunuz.

Mesela ben "müslümanlar" demem eleştirdiğim zaman. "İslâmcı" derim. Bunu daha önce de söyledim, ama sen ısrarla "islamcı ve müslümanlara dil uzatıyorsun" diyerek ikisini bir görüyormuşum gibi bir anlamda kullandığımı göstermek istiyorsun. İşte provokasyon budur.

İslâmcı derken, siyasal İslâm, yani şeriat isteyen, toplumun dine göre yaşamının belirlenmesini isteyenler için kullanırım. Bu bağlamda bunlara gerici derim, ki bu küçültme değil, tanım. Hatta şöyle söyleyeyim düşmanımı isimlendirme biçimim. Evet siyasal İslâm benim düşmanımdır.

İdeoloji olarak İslâm'ı eleştirdiğim şeyler yazdım. Ama aslında onlar da eleştiri değil, tespit. İslâm bir ortaçağ ideolojisidir. Köleci Grek ve Roma da antik köleci medeniyetler aynı şekilde. Monarşi de ortaçağ ideolojisi. Örnekler çoğaltılabilir.

İslâm, hukukuyla, tıplumsal yaşmı düzenlemesiyle amacıyla ortaya çıkmış, kendi zamanının ürünüdür.

Bunlar, benim benimsediğim, hatta genel olarak akademinin ve bilimcilerin bir tanımlamadır. Buradan yola çıkarak İslâm'ın 21. yyda, Evrensel İnsan Haklarna aykırı bir toplum biçimi dizeyn etmek istediğini söylemek de tespittir.

Deli, cahil, yalancı dediklerim de, Kadir Mısıroğlu, Necip Fazıl gibi, yalan, iftira ve bilgisizlikle mürit toplayanlardır. Deli çünkü, gerçekten Bakırköyde yatmış, yalancıve iftiracı çünkü verdiği bilgiler YANLIŞ olmasına rağmen yayıyor.

Eğer yukaroda saydıklarımın dışında bir söylemim olduğunda söylersin. Ama yoksa susup oturacaksın

Belli ki ideolojik nefretini ‘eleştiri’ diye paketleyip sunuyorsun ve sonra buna herkesin inanmasını bekliyorsun. İslam tarihini de modern akademiyi de kendi yorumuna göre kesip biçiyorsun.

‘Ortaçağ ideolojisi’ gibi etiketlerin, bilimsel bir analiz değil; yalnızca kendi fikrî öfkeni akademik bir dille süsleme çaban.

Siyasal İslam’ı eleştiriyorum diyorsun ama kullandığın her ifade doğrudan Müslümanlara yöneliyor. Bu yüzden söylediklerin tespit değil, ideolojik bir önyargının tekrarları.

Benim derdim Müslüman kimliğime hakaret edilmesi değil; tartışma adı altında sürekli çarpıtma yapman. Eğer gerçekten fikrî bir tartışma istiyorsan akademik düzeyde konuşursun; ama hakaret ve nefret dili seçtiğin için zaten tartışılacak bir şey bırakmıyorsun.

Bilimsel konuşacaksan konuş, ideolojik nefret kusacaksan da bunu ‘eleştiri’ diye pazarlama. İkisi aynı şey değil.

Ayrıca Necip Fazıl’a ‘deli’ demen senin analiz gücünü değil, ideolojik reflekslerini gösteriyor.
Sevmediğin her düşünceyi basit etiketlerle yargılamak, eleştiri değil zihinsel kolaycılıktır.

Bizim geleneğimizde fikir adamlarıyla tartışmak ciddiyet ister.
Sen ise anlamadığın her kavrama aynı sözü yapıştırarak sadece kendi önyargını ilan ediyorsun.

Eleştireceksen metinle eleştir; etiketle değil.
Çünkü etiket, fikrin zayıf olduğunu gösterir.

Kullandığım ifadelerin müslümanlara "doğrudan yönelmesi" neden bir sorun olsun ki? Mesela putları küfür olarak gören müslümanın söyledikleri de bugğn puta tapanlara yönelmiş oluyor?

Benim ideolojik önyargımın olması seni ilgilendirmez, konuyla da ilgisi yok. İster önyargılı, ister önyargısız olsun, burada konu İslâm eleştirisi ise, bunlara cevap yazarsın.

Etiket dediğin benim İslâm'a "ideoloji" demem sanırım.

Yapay zekâya sordum bakalım ne demiş.

"İdeoloji, en genel ve yaygın tanımıyla, bir toplumsal grubun, sınıfın veya milletin siyasi, ekonomik ve toplumsal düzeni anlamlandırmak, açıklamak ve dönüştürmek amacıyla geliştirdiği, sistematik bir inanç, fikir ve değerler bütünüdür."

Şimdi İslâm bu tanıma giriyor mu, girmiyor mu? Girmiyorsa neden?

Sen hâlâ ‘İslâm bir ideolojidir’ gibi kendi tanımını evrensel gerçekmiş gibi dayatıyorsun. Bu, akademik bir yöntem değil, kişisel önyargının mutlaklaştırılmasıdır.

İslâm, bir inanç ve hukuk sistemidir; ideoloji ise insan aklının ürettiği politik-­sosyal bir kurgu. Aradaki farkı bilmemek zaten tartışmayı imkânsız hale getiriyor.

Ben burada ilmî konuşuyorum, sen ise kendi nefretini ‘tespit’ diye paketliyorsun. O yüzden bu kısır döngüye girmiyorum. Gerçekten bir şey öğrenmek istersen konuşuruz, ama önyargını mutlak doğru diye dayatıyorsan tartışmanın anlamı yok.

Sen sonsuz döngüde satranç oynamaya devam et