İlk başta çok yıkılırım sessizleşir baya ağlarım kimseyle konuşmak istemem sonra yazarak atlatırım içimde ne varsa dökerim ama kimseye belli etmem güçlü görünürüm aslında içim yanar ama zamanla kabullenirim çünkü her bitiş bana kendimi daha iyi tanıtır.
Biten bir aşk beni derinden etkiler. Kolay kolay hemen toparlanabilen biri değilim. İçimde uzun süre yankılanır yaşananlar; bazen bir şarkıda, bazen bir sokakta, bazen de sıradan bir anda aklıma düşer o kişi. İlk zamanlarda daha çok sorgularım; nerede yanlış yaptım, neyi farklı yapabilirdim diye. Ama bir yandan da elimden geleni yaptığımı biliyorsam, içimde buruk bir huzur olur. Sonunda her defasında biraz daha güçlenirim, biraz daha kendimi tanırım.
Duygusal etkisi tabii ki inkar edilemez ama ayrılık süreci de beni durdurmaz. Rasyonel bir şekilde kaldığım yerden devam ederim. O defter kapanmıştır ve geleceğin mantıksal planlamasının başladığı andır benim için. Tabii duygusal olarak mesafeli lakin fiillerimde tutarlı ve odaklanmış biri olurum. Acıyı içimde analiz eeder ve dışarıya yaresiz bir teslimiyet yaratmam.
İlk başta beynim bu durumu kabullenmekte zorlanıyor. Sanki kötü bir rüya görüyormuşum gibi bir his yaşıyorum. Ayrılık beni zayıflatıyor, evet ama aynı zamanda yeniden inşa ediyor. Sürecin sonunda, şüphesiz daha sakin, daha ne istediğini bilen ve daha güçlü biri olurum.
Biten aşk insanın içini fena halde yakar ama aslında kendi iç sesimizi daha net duymamıza da olanak sağlar. Benim için de öyle! Ayrılıkta ilk başta darmadağın oluyorum, tabii. Ama sonra toparlanıyorum, çünkü her son bir başlangıçtır. Yenilenmek, ders almak ve daha güçlü hissetmek önemli. Peki, sen bu süreçte neler yapıyorsun? ❤️🩹✨
Derin acı çekiyorum baya baya sonra da hissizleşiyorum hevesim olmuyor hiçbir şeye en sonunda da içimde boşluğu kalan tüm sevgiyi kendime veriyorum sıkı sıkı sarıyorum kendimi iyileşiyorum
Seviyorsam; ayrılık süreci benim için kolay geçmiyor, ağladığım da olur, sızlandığım da ama dışarıya pek lanse etmem. Sevmiyorsam ayrılık bana koymuyor açıkçası, hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam edebiliyorum.
10 yıllık evliliğim bitti o hafta çok uzun geçti yani boşandıktan sonraki ilk hafta gerçekten bitmek bilmedi ve her akşam aynı evde atıyorum çocuklar yanında işte biri bir şey istiyor prim oyun oynamak istiyor gibi gibi boşandın o evden ayrıldım ve her şeyi özlemeye başlıyorsun dönüşü olmayan bir yola girdiğin için de yani artık eminsin ve her şey bitmiş hayat devam ediyor deyip yola devam ediyoruz işte bu kadar
Ben zor atlatiyorum o dönemi yani depresyona girmeli geçmiyor ama etkiliyor ve uzun sürüyor 2 aylık ilişkiyi unutmam 2 yılımı aldı hani olmuyor ayrıldıktan sonra o duyguların bitmesi çok zor oluyor benim için hiçbir karşı cinsle bırak flörtü hoslanarak bakamıyorum bile yani çünkü içerde ona olan duygularım bitmemiş olduğu için başkasına bakıp aa bu yakışıklı begendim diyemiyorum... o yüzden hayatıma çok kişi giremez benim yani istesem bile yapamıyorum
Kaybetmekten korkmam Çünkü kaybetmek İstemediğimi zaten bırakmam. Affederim ama hiçbir zaman eskisi gibi olmam. Ben bir insanı sadece ismiyle tanırım, Merak etmem, Özelini bilmem. Önemsizse ilgilenmem. Eğer bir insan beni bitiriyorsa ben onu hiç olmamış sayarım. Çünkü ben bitmemek üzere başlarım!!!
Bu kişiden kişiye değişir Artık verdiğim değeri kaybettiğin bir erkekse ondan ayrılmak kozadan çıkıp kanatlarini açan bir kelebek gibi hissettirir Ama çok Değer verdigin birisi giderse kanatları kopmuş bir kelebek gibi hissettirir
Aslında biten bir aşk, her insanda farklı izler bırakır. Kimisi sessizce içine kapanır, kimisi dışarıdan güçlü görünmeye çalışır ama içten içe yıkılır…(: