Sevgilim bana bir şey yapınca aşırı mahçup oluyorum?

Sevdiklerimizin doğum günlerini kutlama sebebimiz aslında o kişinin varlığından duyduğumuz mutluluğu ve memnuniyeti temsilen vardır. Bu yüzden aslında doğduğun gün senin varlığını temsil ettiği için kutlanır. Bana kalırsa şöyle yap; Yakın ve sevdiğin arkadaşını o gün kaybettiysen, hayata gözlerini açtığın ilk günü değer verdiğin o arkadaşının son gününe armağan et. Asıl doğum günün o arkadaşına sonsuz bir hediye olsun, o gün onu an, acını yaşa, yas tut, ya da eski güzel anılarınızı hatırlayıp gülümse, nasıl değerlendirmek istersen öyle yaşa, madem doğum günün senin için artık yası temsil ediyor bu şekilde yap. Ve doğum günü dediğim gibi bir sembolden ibaret olduğu için kendine kutlanacak yeni bir gün belirle, mesela ölen arkadaşının doğum günü, bu şekilde her seferinde onun varlığını da anmış ve dünyadan gitmiş olsa da, bir zamanlar gelmiş olduğu için, onu tanımanın memnuniyeti için hem kendi doğum gününü hem de onun doğum gününü kutlamış olursunuz. Tabii bu tarih bir örnek sadece, asıl mesele uygulayacağın bu yöntem ve metod. Tarihler sana kalmış dilediğin gibi değiştirebilirsin, neticede doğum gününde o gün doğmuş olmanı değil, doğmuş olmanı kutluyor insanlar. Mesele hangi gün doğduğun değil yani, değiştiredebilirsin bu sembolik bir şey zaten.

Kayıp insanın içinden bir parça koparır.
O yüzden sevilince mahcup olman, aslında hâlâ o acının gölgesinde olduğun anlamına gelir.
Bir yanın sevgiye aç, bir yanın “ya yine giderse” diye korkuyor.
Kendine izin ver… iyileşmek, utanılacak bir zayıflık değil, sessiz bir direniştir. 🌧️