Sevgi mi biter önce, ilgi mi?

İlgi biter önce. Çünkü ilgi azalmaya başladığında, sevgi de yavaş yavaş solmaya başlar. Başta her şey heyecanlıdır, sürekli merak, özlem, küçük jestler… Ama zamanla o özen, o dikkat azalır. Artık “nasılsın” bile alışkanlıktan sorulur hale gelir. Oysa sevgi, ilgisiz kalınca nefessiz kalan bir şeydir. Yani çoğu zaman sevgi bitmiyor aslında; sadece beslenmiyor, ilgisizlik içinde sessizce tükeniyor.

Bence ilgiyi canlı tutmanın sırrı, birbirini gerçekten görmeyi unutmamakta. Zaman geçtikçe insanlar birbirine alışıyor, o ilk heyecan yerini rutine bırakıyor ama mesele tam da orada başlıyor. Her gün aynı kişiyle yaşamak, onu yeniden tanımak demek aslında. Küçük bir bakış, içten bir teşekkür, bugün nasılsın sorusunu gerçekten merak ederek sormak bile ilgiyi diri tutar. İnsan sevdiğini sadece sevmemeli, onu hissettirmeli de. Çünkü hissettirmeyince, en güzel sevgi bile bir süre sonra sessizleşir. İlgi, büyük jestlerde değil, küçük fark edişlerde gizlidir.