Kaderim mi İradem mi?

Merhaba kısa kesebildiğim kadar keseceğim çok uzun bir hikaye. Ben 10 sene önce bir çocuğa vuruldum o zamanlar 10 yaşındaydım çocukluk dersiniz elbet. Onun için yapmadığım şey kalmadı günlerce gecelerce ağladım mesajlar attım aklınıza gelebilecek her şeyi yaptım o yaşlarda. Bir iki kere sevgili olduk ama olmadı. Onun da ilk sevgilisi bendim. O da bana çok kötü şeyler yaptı çok kalbimi kırdı. Lisede de aynı okuldaydık ama hiç konuşmadık bile ikimizin de sevgilisi vardı zaten. Ama ben onu nasıl özlüyorum ne kadar yanlış olsa da diyorum ki onunla bir şekilde konuşmam lazım ona hiç veda edemedim bile. Bu senelerce böyle sürdü çok kez denedim onunla konuşmayı ama yapamadım. O üniversiteye gitti. İkimiz de sevgililerimizden ayrılmıştık ve bi anda bana yazdi.4 sene sonra buluştuk konuştuk zaman geçirmeye başladık her şey o kadar harikaydı ki onun yanında tamamlandığımı hissediyordum hep o da bana boyle söylerdi. Ama sevgili olamadık yine bi anda konuşma kesildi. Sonra ben unuversiteye basladim babami kaybettim o sira bana bir mesaj atti her zaman yanindayim vs diye. Aylar sonra benim bi sevgilim oldu. Dedim ki tamam artik bitti tamamen asla bir daha olmaz zaten icimde bir sey de yok. Aradan 2 yil gecti ben sevgilimden ayrildim. Birkac ay sonra bir baktim bi takip istegi zaten surekli de karsilasiyorduk son gunlerde. Biz bu sefer tamamen birbirimizi merak ettigimiz icin hicbir amac olmadan bulustuk birkac kere. Cunku birbirimizin hayatinda cok yer ettigimizin farkindaydik. Bu sefer o kadae buyudugumuzu hissediyorduk ki ikimiz de. Zamanla tabii bulustukca biz birbirimize olan tutkumuzu yeniden alevlendirdik ve bu sefer tamamiyle oldu. Seyahatler uzun guzel sohbetler onun bana verdigi deger bambaskaydi. Sanki seneler once o beni seviyormus gibi. Bana kiyamadigini bana o kadar guzel hissettiriyordu ki. Zaten artik tum bu olanlardan sonra tamamen evlenme kafasindaydik. O universiteden mezun da oldu. Tamam dedik ya oldu artik cunku birbirimizi oyle bir taniyoruz ki o kadar guzeliz ki o kadar benim icim, o kadar benim icin ki size anlatamam. Sonra yine bir gun cok ufak bi konuda tartistik. Ertesi gun yazmadik birbirimize. İki hafta sonra bana bize gelsene dedi ben de uygun bulmadim o yuzden gelemem dedim. Bir ara oturalım dedi oturalım dedim.2 ay gecti üstünden hala ses yok. Eşyalarımız birbirimizde. Ben artık gidip de kimseyle konuşamam tanışamam. Sanki artık olmaz o benim kaderim gibi. Sizce ne yapayım bekleyeyim mi yoksa geç kalır miyim varsa gercek aska Gercekten artık beklemekten çok yoruldum yıllardır ama bi yanim da bekle diyor icim başkasını almaz kimse onun gibi olmuyor