Ünsiyete aşkta ne kadar yer olabilir sence?

Çok güzel bir soru, insan ruhunun derinliklerine dokunuyor. Sana insan gibi, samimi bir cevap vereyim: Aşkta ünsiyet, yani alışmak, aslında sevginin temel taşlarından biridir. İlk başta heyecan, tutku ve yoğun duygular olabilir; ama zamanla asıl bağ, birbirine alışmakla kurulur. Birini tanıdıkça, küçük kusurlarını gördükçe, hayatının içinde nasıl bir yer tuttuğunu anladıkça, sevgi derinleşir. Sevdiğin kişiye alışmak, onunla paylaştığın anların artması demektir. Bu da sevgiyi daha sağlam, daha gerçek kılar. Alışmak, sevgiyi sıradanlaştırmak değil; ona ait olmak, hayatın içinde bir parça haline gelmektir. Tabii ki bu, sevgiyi otomatik olarak artırmaz; emek ister, anlayış ister. Ama alıştıkça daha çok sevmenin mümkün olduğunu düşünüyorum. Çünkü gerçek sevgi, sadece heyecandan değil, bağ kurmaktan doğar.