Aldatan insanın düzelme ihtimali hiç yok mudur?

Arkadaşlar ben dört senelik evliyim bir tane de kızım var. 1 yaşında kızım kalp hastası. Yani kalp ameliyatı oldu. Hayatı 1-0 geriden başladı. Eşimle severek evlendim. Bundan 8-9 Ay önce telefonuna tinder azar gibi uygulamalar yukledigini yakaladım ordan kızlarla sohbet muhabbet etmiş. Neyse özür diledi merak ettim dedi pişmanım dedi ağladı zırladı yeminler etti affettim. Hadi bir çocuğum var dedim.. Daha üç gün önce Telegramdan gene kızın biriyle flört etmiş başka bir kızla normal arkadaş gibi konuşmuş falan filan.. Bunları yakaladım. O kızların hepsine de yazdım bizim senden haberimiz vardı seni kimseyle aldatmadı hepimiz onun arkadaşlarıyız falan filan dedi.. Tabi o flört ettiği kız hariç. Allah ım düşmanımın başına vermesin.. Yaşayan bilir.. Olay çıkardım baya bıçakla üstüne falan yürüdüm. Kriz geçirdim. Aileleri çağırdık hepsini anlattım. Annem geldi çocuğu da aldı bizi götürdü kendi yaşadığı yere. Annem 50 yaşında çalışıyor. Bir de abim var o da rahatsız engeli var ama o da çalışıyor. Birde ben çocukla geldim yük olmuş gibi hissediyorum bize bakıyor annem. Ben çalışamıyorum çocuğum çok küçük. Annemde sen çalışma diyor. Çocuğuna bak diyor. Arkadaşlar benim bir düzenim vardı alışkanlıklarim vardı bunların hepsinden vazgeçmek çok ağrıma gidiyor. Küçücük göz odada bir çocukla yaşamımı sürdürecek olmak beni çok üzüyor. Eşim tuşlu telefon kullanırım ne istersen yaparım beni affet diyor.. Bir yandan da mersinden iş teklifi almış parası iyimiş orayı gitmeyi düşünüyor. Uzaktan uzağa nasıl çabalayacaksa.. Kafam çok karışık. Kızım çok küçük babasına çok düşkün. Eşimin ne kumarı var ne içkisi ne başka kötü bir şeyi. Tek kötü şeyi bu işte. Ben bana bir kere bile "yav he" dediğini duymadım. Bunca senelik evliliğimde.. Bana kızmayın.. İçimden affetmek istiyorum çünkü bir yuva kolay kurulmuyor. Ama gene beni aldatacak biliyorum. Arkadaşlar hiç mi ihtimal yok? %1 bile mi düzelme ihtimali yok. Bir mucize yok mu? Ben kendimde babasız büyüdüm çocuğum babasız büyüsün istemiyorum.