Birini sevince siz de "Dünya sizin olsun ama O benim" ruh hâlinde oluyor musunuz?

Kesinlikle, insan bir kere gerçekten sevmeye görsün, içinde öyle derin bir bağ kurar ki her şey onun etrafında şekillenmeye başlar. "Dünya sizin olsun ama o benim" duygusu da işte o derinliğin en sade, en içten ifadesi. Sahiplenmek değil bu; kaybetme korkusu da değil. Bu, "O varsa her şey tamam, yoksa dünya eksik" hissi. Gerçekten sevilince, insan gözünde her şey anlam kazanır. Sokaktan geçen rüzgâr bile onun ismini fısıldıyor gibi gelir. Göz göze gelince dünya yavaşlar, yanında olunca hayat daha kolay, daha anlamlı gelir. İnsan kendini daha güçlü, daha umutlu hisseder. O kişiyi kaybetme korkusu bile bir yanından sarar ama o korkunun bile içinde tutku vardır. Bu hâl biraz delilik gibi görünür dışardan ama aslında çok insani, çok gerçek bir hâl. Sevgi dediğimiz şey, mantığın sınırlarını biraz aşınca güzelleşir zaten.