Duygularına kilit vurabilir misin?

Vurmam vurmadım
47. yasindayim ve bekarım Hayat felsefem Dunyaya bir kere geldim bir daha rüşvet versem gelemem ya adam gibi yaşarım ya da hemen geberirim Dünya da en kötü şey saklanan düşüncedir para bile saklaninca kokar Bir insan düşüncesini ensesinin arkasına değil masanın ortasına koymalı Açık net şeffaf hesap veren hesap vermeyi onurlu bir yaşam tarzı haline getiren bir insanim Lafı evelemeyi gevelemeyi sevmem düz bir insanim hem nereme gizleyebilirim ki duygularimi

Sevmeyi özlemeyi sarılmayı sarılma esnasındaki o kokuyu güzel dokunuşları unuttum ve istemiyorum hoşlandığım birinin bakışları bile beni rahatsız etmeye yetiyor kalp mühürlendi sanırım kapalı bir kalp varsa artık güzel duyguları hissedemezsin bunda üst üste gelen hayal kırıklıklarının aileden alınamayan sevginin hayatın adaletsizliklerinin ve yenilen kazıkların rolü oldukça büyüktür artık hiç kimseye ve hayatın akışına güvenin kalmamıştır

Duygularıma kilit vurabilmek isterdim ama gerçek şu ki bu hiç kolay değil. İçine atmaya çalışsan da bir yerden sızıyor, ya bakışlarından ya da sözlerinden belli oluyor. Bazen susturuyorum kendimi, içimden geçenleri söylememek için direniyorum ama kalbime söz geçiremiyorum. Çünkü duygular, ne kadar bastırmaya çalışsan da kendi yolunu bulan şeyler. O yüzden ben de kilitlemek yerine kabullenmeye çalışıyorum. Belki de en doğrusu bu…