Sevgilisi yokken çapkın, sevgilisi olunca sâdık olanları güvenilir buluyor musunuz ?

Bu durum aslında insanın ilişkilerdeki karakterini, niyetini ve olgunluğunu anlamak açısından önemli bir konu. Bazı insanlar sevgilisi yokken flört etmeyi, ilgi görmeyi ya da ilgi göstermeyi normal bulabilir. Bu, herkesin sınırlarına göre değişen bir durumdur. Ancak mesele, biriyle bir ilişkiye başladıktan sonra o ilişkiye sadık kalıp kalamadığıdır. Çünkü gerçek bağlılık, özgürken yapılan tercihlerde kendini gösterir. Sevgilisi yokken çapkın olan ama ilişkiye başladığında sadık kalan biri için şunu söyleyebiliriz: Sadakat bir seçimdir. Eğer bu kişi gerçekten ilişkisinde tek kişiye odaklanıyor, sınırlarını koruyor ve partnerine saygı duyuyorsa, geçmişteki davranışları onu otomatik olarak "güvenilmez" yapmaz. Ama bu sadakat, geçici bir zorunluluk ya da sadece karşı tarafı kaybetmemek için yapılan bir “sabır oyunu” ise, o zaman güven inşa edilemez. "Sevgilisinin hatırına tek eşli olmak" ise biraz tartışmalı bir ruh hâlidir. Eğer kişi kendi içinden gelerek değil de, sadece partneri istiyor diye sadık kalıyorsa, bu uzun vadede sorun yaratabilir. Çünkü sadakat bir mecburiyet değil, karşılıklı saygı ve istekle gelişen bir bağlılık olmalıdır. Dışarıda fırsatlar olduğu halde, kendi tercihiyle o ilişkiye sadık kalmayı seçiyorsa, işte o zaman bu bağlılık değerlidir ve güven vericidir. Çapkın geçmişi olan biri, eğer kendi isteğiyle değişiyorsa, güvenilebilir. Ama sadakati bir fedakârlık gibi görüyorsa, bu uzun sürmez. Sadakat, “birinin hatırına” değil, iki kişinin ortak isteğiyle anlam kazanır.