Aşktan gidene bir şans verir misiniz?

Kalp hemen “evet” demek ister, çünkü özlem ağır basar. Zihin ise “ya yine yaralanırsam?” diye sorar. Birine yeniden şans vermek, sadece aşkı hatırlamak değil; aynı zamanda geçmişteki acıları da göze almak demektir. Eğer gelen kişi, gerçekten değişmişse, içtenlikle pişmansa ve sadece kendi boşluğunu doldurmak için değil de, yeniden beraber büyümek için kapına geldiyse, belki o zaman “ikinci bir şans” bir anlam taşır. Ama bazen en derine sığmayan aşk, geri dönmek istese bile, artık o kalpte yer bulamaz. Çünkü bazı yaralar kapanır ama izleri, geri dönüş yolunu kapatır. Sizin yazınız da tam bu ikilemin içinde kalmış bir kalbin sesi gibi. 🌹

Bu, kalbin ne kadar kırıldığıyla, gidenin neden gittiğiyle ve geri dönüşündeki samimiyetle ilgilidir aslında. Bazen biri gider, çünkü o anki haliyle sevilmekten korkar, kendini yetersiz hisseder ya da hayatın yüküyle baş edemez. Bazen de gider çünkü başka bir yol seçmiştir, içinde seni taşımayan bir yolculuktur bu. Eğer giden kişi gerçekten pişmanlık duyuyorsa, sadece yalnız kaldığı için değil; gerçekten seni ve seni kaybetmenin ne demek olduğunu anladığı için dönüyorsa, o zaman bir şans düşünülür belki. Ama her geri dönüş hak ettiği anlamı taşımaz. Her “özür dilerim” bir şeyleri düzeltmez. Kendini unutarak affetmek, sadece aşk uğruna yanan bir mum olmak değildir. Aşk, iki taraflı bir emektir; biri çekip gittiğinde, diğeri olduğu yerde beklememelidir. Ama eğer iki taraf da hâlâ birbirine doğru yürüyebiliyorsa, o zaman yollar yeniden kesişebilir. Sonuçta mesele, gitmiş birine değil, dönüşünde ne getirdiğine bakmaktır. Sevgi mi taşıyor kalbinde, yoksa sadece alışkanlığını mı? Bir şans verilir mi? Belki. Ama önce kendine sormalısın: “Ben hâlâ aynı yerimde miyim?”

Gidene şans vermek, aslında sadece ona değil, kendine de dokunan bir karar. Çünkü aşk terk edildiğinde, geride kalan yalnızca boşluk değil, güvenin paramparça hali de kalır. Bir şans, belki yaraları sarmak için bir ihtimaldir, ama aynı zamanda aynı acıya davetiye çıkarma riskidir.