9 ay birini hala unutmamış olmak saçma mı?

Ben kız arkadaşımdan ayrıldığımda henüz olay ve acım çok tazeyken o yaklaşık 2 ay sonra yeni flörtlerle görüşmeye baslamisti. Bi şekilde yeniden iletişime geçtiğimizde bunun nedenini sorduğumda eğer böyle yapmazsa hayatına normal şekilde devam edemeyeceğini ve ilişkimizden tam anlamıyla çıkmış hissedemeyeceğini söylemişti. O an buna çok içerlemiş çok kızmıştım ama sonradan anladım ki o en doğrusunu yapıyordu. Neticede o hem hayatında bu şekilde bir odak yaratmaya çalışarak hem terapiler alarak bu süreci en kısa sürede ve en az hasarla atlatırken ben 3 yıldır aynı çukurun içinde debelenip duruyorum

Biz toplamda aralıksız 4 yıllık bir iliskiden sonra ayrıldık ve biraz sancılı bir ayrılık süreci olustu. Beni sevip sevmediğine dair kanaatimi ayrılık sonrasında tercih ettiği davranış biçiminden ziyade ilişki içerisindeyken yaptığı fedakarlıklara, özverisine, bağlılığına, bana yaklaşımına ve kusursuz hissettirmesine bakarak değerlendirebilirim ve bu değerlendirmeden olumsuz bir netice çıkarmam da mümkün değil. Kendisinin ayrılıktan sonraki tutumuna da mantıklı olup olmaması üzerinden değil de yararlı olup olmaması üzerinden bakmak daha doğru olur. Çünkü ihtiyacımız olan şey kendi histerilerimizi besleyecek avuntular yaratmak ya da ne bileyim karşımızdaki kişiyi seytanlastiracak argumanlar ureterek gerçek odaktan uzaklaşmak olmamalı. O kendisi adına kendi acısını yaşadı ve bu acının sürekli hale gelmemesi için yapabileceği en doğru şeyleri yaptı. Neticede de şu an hayatına daha sağlıklı ve daha güçlü bir şekilde devam ediyor.

Bence sırf bu ayrılık sürecinden sonra mentalini toparlayabilmesi için psikolojik terapiler alma ihtiyacı hissetmesi ve acıdan uzaklaşmak için gerçek hamleler yapması acısının ve ilişkinin üzerindeki tesirinin sahiciliğini gösteren esas vurgular. Yine bence biz biraz romantizm biraz dram biraz melankoli ruh halini benimseyerek kendimizi ve acımızı daha değerli daha dokunulmaz ve hatta biraz da kutsal hale getirmeyi sevdiğimiz için gerçek çözümler aramiyoruz. Yoksa insanlar biri öldü diye ölmeyeceği gibi biri gitti diye de tükenmiyorlar

Ben de kendi adıma çok sağlıklı bir durumda olduğumu söyleyemem. Hala kalbim ağrıyor hala onu seviyorum ve hala onun daha iyi olması için dua ediyorum. Gurur söz konusuysa da emin olun gururun zerresini bırakmayacak şeyleri de yaptım kendisiyle yeniden bir arada olabilmek için ama olmadı. Çünkü sonradan öğrendim ki sevgi eşitler arasında olan bir şey. Biz gururumuzu ne kadar hiçe sayıyorsak ne kadar istekli ve fedakar davraniyorsak biten sevgiden geriye kalan en azından saygıyı da onun gözünde tüketiyoruz. Ve insanlar saygi duymadıkları birini de sevemezler. Kimseyi sevememe durumumuz bence de epeyce sürece devam edecek zira ben de üç yıldır karşı cins namina her şeyi unuttum. Gözüm bırakın biriyle bir ilişkiyi kestirmeyi herhangi bir kadını ilgi çekici bile bulmuyor fakat bizim acımız sadece bizi bağlıyor. Unutmak diye bir sey de bence mümkün değil fakat yapabileceğimiz en doğru şey kendimize olan saygımızı yeniden kazandıracak şeylere yönelerek bi toparlanma sürecini yaratmak olacaktır.