Yaşadığımız devrin aşkları samimi mi?

Bugün yaşadığımız aşklar, bir anlamda zamanın ve çevrenin etkisinde şekilleniyor. Her şey çok hızlı; insanlar birbiriyle anında iletişim kurabiliyor, her şey "hemen" olmalı. Ama bu hız bazen duygularımızı yüzeysel hale getirebiliyor. Gerçekten derinleşmeden, her şey bir adım ötesine gitmeden bağlantı kurabiliyoruz.
Eski zamanlarda belki de daha çok çaba harcanıyordu. Birini sevmek, ondan uzak olmak, ona duyduğun özlemi daha somut bir şekilde hissedebiliyorduk. O yüzden o aşkların daha samimi olduğunu düşünüyoruz. Şimdi ise duygular hızla değişebiliyor, insanlar ne istediklerini bazen tam olarak anlamadan birbirlerine yaklaşıyor. Ancak yine de, her çağda olduğu gibi, gerçek ve samimi aşkı bulabilmek, bence insanın içsel bir arayışı. Herkesin ruhunda bir sevgi, bir bağ kurma ihtiyacı var. Belki de bu sadece biraz daha zorlaştı, ama hala mümkün.

Yaşadığımız bu dönem de aşk yok ki bu başlı başına sorun zaten günümüz de herkes Zevkinin peşinde kullanıp işi bitince kenara atıyorlar aşağılıklar sevgili olmayı çocuk oyuncağı zannediyorlar gerçek aşk o kişiye ömrünü vermek demektir ömrün boyunca ölene kadar onunla birlikte olmak onunla yaşlanmak demektir gerçek aşk bu dir