Aşk bir masal mı yoksa mantığın sustuğu bir oyun mu?

Aşk, kimi zaman bir masal gibi başlar; gözlerin parladığı, kalbin heyecanla attığı, her şeyin mümkün göründüğü bir hayal dünyasıdır. Bu yönüyle masalsıdır çünkü gerçekliğin sınırlarını zorlar. İnsan, âşıkken kusurları görmez, zamanın nasıl geçtiğini anlamaz, sıradan anları bile büyülü zanneder. Tıpkı bir peri masalı gibi… Ama aşk, aynı zamanda mantığın sustuğu bir oyundur da. Çünkü mantık “dikkat et” derken, kalp “bırak kendini” diye fısıldar. İki zıt duygunun çekişmesinde, çoğu zaman galip gelen kalptir. Aşk, risk almayı gerektirir. Bazen değerini bilmeyen birine bağlanmayı, bazen de kaybetmeyi göze almayı… O yüzden de mantığın değil, duyguların yönettiği bir oyundur çoğu zaman.

Ne yalnızca hayalle süslenmiş bir masal ne de mantığın tamamen sustuğu bir oyun aşk, insanın kendi gerçeğini başkasının yüreğinde aradığı tutarsız ama samimi bir duygular denklemidir...

Kimine göre masal, kimine göre oyun.
Kimine göre ise gerçekliğin ta kendisi. Her insan için farklı anlam taşıyan ve henüz anlamlandıramadığım farklı bir fenomen.