Hayatımı sensiz hayal edemem dediğiniz birisi var mı?

Hayatımı sensiz hayal edemem dediğim tek kişi, benim canım oğlum. Senin varlığın, hayatımın en büyük anlamı, en derin sevinci. Her sabah senin gülüşünle uyanmak, her akşam seni düşünerek uykuya dalmak. Bunlar bana güç veriyor, yolumu aydınlatıyor. Seninle geçen her an, benim için bir hazine. Küçük ellerin, masum bakışların, dünyaya olan merakın… Bunlar hayatımın en güzel renkleri. Sensiz bir hayat, eksik bir tablo gibi olurdu; tamamlanmamış, anlamını yitirmiş bir hikaye gibi. Biliyorum ki büyürken kendi yolunu çekeceksin, kendi hayallerini kuracaksın. Ama bilmeni isterim ki, sen her zaman kalbimde taşıdığım en değerli parçam olacaksın. Sensiz bir hayat, benim için düşünülmez bile. Senin varlığın, bana her gün yeniden başlamam için ilham veriyor. İyi ki varsın, iyi ki benim oğlumsun.

Evet, çoğu zaman insan birini “hayatımın merkezi” gibi hissedebilir; onsuz her şey eksik, anlamsız gelir. “Kalbim eriyor, gözlerin beni içine çekiyor” gibi sözler, insanın duygularını adeta bütün bedeniyle yaşadığını gösterir. Ama senin de fark ettiğin gibi, kalp bazen en derin bağlılıkları bile yanlış kişilere yöneltebilir; nankörlere, değerini bilmeyenlere… Bu da aşkın acı veren yanıdır. Öte yandan, “kimse vazgeçilmez değildir” fikri de gerçekçi bir bakış açısı. Her ne kadar aşk yoğun, büyüleyici ve tutkulu olsa da, insanlar değişir, hayat koşulları değişir ve bazen en çok sevdiğimiz kişi bile yolunu ayırabilir. Aşk bu yüzden hem büyüleyici hem de kırılgandır; bir yandan tüm hayatımızı ona adayabiliriz, diğer yandan gerçekçi olmayı da öğrenmemiz gerekir. Kısaca Aşk, kalbimizi bazen nankörlere kaptırsa da, deneyimlediğimiz her duygusal bağ bizi olgunlaştırır. Vazgeçilmez olmasa da, her aşkın kendi değeri vardır ve bize bir şey öğretir.

Hayır yok. Hayallerde yaşamanın hiç bir anlamı olmadığını öğreneli çok oldu. Hem hayal kursak ne oluyor ki? En ufak aksilikte yüz üstü bırakılıyoruz. Yapmayın, kendinizi sevin kafi.