Hayatında hiç, "Bu zamana kadar neredeydin?" dediğin biri oldu mu?

Sevgiye itiraz etmedim, sevgi dili daha farklıda kullanılabilir. Ağır anlamlar herkesin kaldırabileceği şeyler değil bunu açıklamaya çalıştım, teşekkürler

Maalesef, yalnızlık bir süre sonra ruhunu kaplıyor

Katılıyorum bir yandan ama insan yalnızlıkla bir bütün olduğunda hep bir yanı eksik kalıyor, eskisi gibi acaba yeniden mutlu olabilecek miyim, sevebilecek miyim, sevilebilecek miyim gibi... Geçmişe dönük bakıldığında bazı şeylerin kıymetini bilmek ayrıca güzel oluyor

Bende alıştım yalnızlığa 5 yıl oldu, sevmeyide sevilmeyide unuttum. Ama içten içe hatırlamak istediğim duygular eksikliğini çekiyorum. Günümüzde kitaplar, güzel seven insanlar, mütevazi insanlar gibi etkenler tercih görmüyor

Doğru kişiyi bulduğunda eminsen bir ömür sevebilirsin. Bir noktada katılıyorum tek ölüceğiz ve tek kalacağız günün birinde, ha bugün kalmışsın ha yarın... Hayatın içinde bir yalnızlığını bile paylaşacak kimse yok

Aslında beklentilerinden oluşturduğun ideal kişi evet ama aslında doğru kişi seni hatalarınla ve doğrularınla kabul eden kişi. Dünya bize kalmaz bu yüzden bir yer bulalım dünyadan uzak...

Evet bir çoğumuz bunu yaptı, kimisi yapmaya da devam ediyor... Bunu başaran kişiler genellikle geçmişinden ders alan ve doğru şeylerin kıymetini bilenler oluyor... Ne demişler; Yol mu yordu? yoksa yol mu uzadı? Varamadık bir türlü istediğimiz yere. Arafta kaldı her yanımız, ne eskisi gibi olabiliyoruz, nede kendimizi tamamlayabiliyoruz...

Katılıyorum o yolu güzelde yapan kötü de yapan, yola çıktığın yoldaştır