Sürekli konuşan bir partner ile birlikte olmak, zamanla bağ kurmayı mı kolaylaştırır Yoksa Sabrı mı zorlar?

“Valla, kişiden kişiye değişir bu iş. Biri için sürekli konuşan bir partner huzur verir, yanında bir ses olur, hayatı renklendirir. Ama bir başkası için bu durum zamanla yorucu hale gelir, kendi düşüncelerine yer kalmaz gibi hisseder.”

Şöyle düşün:
Eğer partnerinin anlattıkları seni güldürüyor, düşündürüyor ya da onun iç dünyasına seni daha çok yaklaştırıyorsa, bu konuşmalar zamanla bağı da güçlendirir. Ama eğer konuşma sadece doldurmak için yapılıyorsa, dinlenmediğini hissediyorsan ya da hiç susmuyorsa, o zaman sabır sınırları zorlanabilir.

Sonuçta mesele sadece "çok konuşmak" değil, ne konuşulduğu, nasıl bir enerjiyle konuşulduğu ve o konuşmaların karşılıklı olup olmadığı.
Konuşmak bağ kurmanın bir yolu ama her şey gibi, fazlası dengeyi bozabilir.

Senin kendi karakterin de çok önemli burada. Sessizliği seven biriyseysen, belki bir yerden sonra içten içe “bir sus artık” deme ihtimali yükselir 🙂

Bunun 2 cevabı var,

olumsuz ve olumlu olarak, kendini açıkça ifade eder, gizem perdesi aralamaz. Sessizliği değil, paylaşımı tercih eder. İletişim kopmaz, duygular havada asılı kalmaz.
Anlamaya ve anlatmaya çaba gösterir. Konuşmalar tek yönlü hale gelirse ise,
Sana alan bırakmazsa, bu bağ boğucu bir kalabalık yaratır.