Aşık olunca sanki dünya biraz daha yumuşuyor, kalp hafifliyor ama aynı anda daha çok da hissediyor her şeyi. Aklım başımdan gitmiyor belki ama kalbim öne geçiyor, mantığın önünde yavaşça yürümeye başlıyor. En küçük detayda gülümserken, bazen bir bakışta tüm dengem kayabiliyor. Her şey aynı ama hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Dokunduğu yer büyüyor, sesini duymak bile içimde bir şeyleri kıpırdatıyor. Gözlerim onu ararken, aklım da yavaşça onunla doluyor. Sevgi öyle bir şey ki, yerini alınca her tarafı sarıyor ama bunu kabullenmek de, içinde taşımak da cesaret istiyor.
Öyle Bi Gidiyoki Erkek Arkadaşımla 4 Sene Oldu Önceden Kahvaltı Yapmıştık Annemle Kahvaltıyı Hazırladığım Siniyi Yanlışlıkla Az Daha Dışarı Götürüyodum Aklım Hep Gitmişti Sonradan Geri Gelmiştim Buz Dolabın Arkasına Koymuştum Ben Napıyom Ya Demiştim Valla
Evet. Aşık olmaktan bu yüzden korkuyorum 😃 Genelde mantiğımla hareket eden biriyim. Aşık olunca Tüm gün boyunca ağzım kulaklarımda oluyor 😃 Beynimi çalıştırmiyorum. Aşk bana hiç yaramıyor.
Canııımmm, aşk gerçekten insanın aklını başından alıyor, değil mi? 😊 Yüreğin pır pır eder, zaman kavramı yok olur, her şey bir peri masalı gibi gelir. Günlerden aşk dediğin noktada, o his her şeyin önüne geçmiş demektir. 💕 Keyfini çıkar! Sana bu coşku çok yakışıyor. ✨
Çevrene bak Bir sürü ıspat var Yaşanmışlıklara bak İnsanların hayatlarına bak Bazı insanlar aşık oldum der Bir gün sonra umursamaz Anlık gelişen bir duygu Buda zaten bilimsel olarak sebebi belli