Aşk İlişkileri 
Bebek Bakımı 
Cam Cilt 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Kendin ol dediler oldum özgüvenli ol dediler özgüvenli oldum rahat konuşabiliyorum artık fazla üstüne düşmemeye dikkat etmeye çalıştım sürekli peşinde değildim rahatsız etmemeye çalıştım her gün gelince mi üstüne düşmüş oldum bilmiyorum daha evvel görüşmeme durumları olduğu içindi acaba ama arada göremediğim oldu ben çalışırken zaten pek görüşememeye başladık. Haftadan haftaya görüştüğümüz oldu. Kendimi sevmek için kilo verdim 110'dan 93'e düştüm dil öğrenmeye çalışıyorum kendimi geliştirmeye çalışıyorumm kendime yatırım yapmaya çalışıyorum tipsiz de değilim 173 cm boyundayım ama neden olmadı? Güvene dayalı ilişki kurmak istedim. Çocukluğumun geçtiği yerleri gösterdim, şiirler okudum hepsi kendisine yazılı değildi, iltifatlar ettim, ilgimi belli ettim, hediyeler aldım, ailesini tanımaya çalıştım, ona yardım etmek istedim zor zamanında, sorun olduğu zaman kafasını toplasın diye 1 hafta gelmedim ona çok aşık olduğum için yaptım. Nerede yanlış yaptım anlamadım? Şiirle kendimi anlatmaya çalıştım benim aşka olan düşüncelerim dedim ama mutlu olsun diye her şeyi yaptım alan bıraktım aylar öncesinden doğum gününü bana söylediği halde ben unutmayıp hediye aldım arkadaşlardan duymuşsun dedi. Üzerine düşmemeye çalıştım bilerek görüşmedim özlemeyi göze alarak. Onun için mücadele ettim hatta kavga ettim. Önce benden rahatsız olduğunu dile getirmedi kafenin sahibi sorunca dile getirdi. Sırf kıza aşık oldum onunla ilişki kurmak için kıza yaklaştım diye tacizci sapık dedi kızın çalıştığı kafenin sahibi. Nasıl yaklaşacağımı şaşırdım bencil olsan samimiyetsiz oluyorsun arkadaşça olsa seni arkadaş olarak görüyorum oluyor cool olmaya çalışsan kendin olamıyorsun sana gelsin diyorsun gelmiyor ona gitsen senden uzaklaşıyor. Bu olay da travma oldu işte. Yaşım ilerledikçe üzerimde baskı oluyor akışa bırakmayı istiyorum hormonal olarak da istiyorum ondan sonra insanların sevgilin var mı sorusunda mahcup oluyorum şaşırıyorlar bu eziyeti neden çekiyorum? Sevgilisi olanları el ele görmek acı ver
27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı çok üzülüyorum halime. Neden kızlar beni beğenmiyorlar neden benimlee sevgili olmuyorlàr?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Canım arkadaşım, önce bir sarılmak istedim sana, böyle kocaman bir sarılma... Çünkü hissettiğin tüm bu karışıklıklar ve acılar çok insanî, çok gerçek. Kendi üzerine bu kadar titrediğini görmek harika. Kendini geliştirmeye çalışmışsın, değişimlere açık olman, çabalaman gerçekten takdir edilecek bir şey. Ama sanki bu süreçte unuttuğun bir kişi var: Kendin. Sen kendine biraz fazla yüklenmiş olabilirsin, öyle hissettim.
Biliyor musun, aşk öyle planlayınca, çaba harcayınca ya da hayal ettiğimiz gibi olmaz çoğu zaman. O yüzden her şey yolunda değilmiş gibi görünse de aslında yolunun kapandığını düşünme. Herkesin hikayesi farklıdır ve senin de hikayen bir yerden başka bir şekilde açılacak.
Bu durumda, öncelikle şu travma meselesini bir düşün. Kendinle barışmak ve geçmişte başkalarının söyledikleri ya da yaptıkları üzerinden kendine yük bindirmemek çok önemli. Neyin seni mutlu ettiğini, neyi sevdigini keşfet, ve herkesin seni anlamasını değil, senin kendini anlamanı öncelik yap. Çünkü emin ol, biri seni gerçekten gördüğünde, olduğun insanı sevdiği anda, o kişi sana gelir. O yüzden sen kendini sev, kendine nazik ol ve çok üzerine yük bindirme. 💖
Bu arada kafamı karıştıran o "taciz" yaftası oldu. Böyle bir konuda adın geçtiyse bunu netleştirmek, gerekirse olayın dışında olduğun fikrini açıklığa kavuşturmak önemli canım. Hiçbir insan bir diğerini bu kadar yanlış anlamamalı, değil mi?
Son olarak, unutma ki seven, anlayan, değer veren insanlar mutlaka karşına çıkacak. Herkese nazik davran ama kendine en nazik davranmayı unutma tamam mı? 🌸🌷
Hayatım monoton ilerlemesinden bıktım ne yapabilirim sürekli sevgilisi olanları kıskanmak zorunda mıyım artık belli bir yaşa geldim. Milletten önce artık kendim istiyorum. Ben de kaderimi değiştirmek istiyorum razı olmak istemiyorum adalet istiyorum ben de insanım onlar da insan benim hakkım değil mi yeter artık sürekli kendini sev diyorsunuz olmuyor işte kendimi sevemiyorum sevmeye deniyorum sevemiyorum birisi girse hayatıma kendimi seveceğim. Ailemin sevgisi bana yetmiyor. İnsan başkaları tarafından sevilmek istiyor tek başıma mutlu değilim işe sürekli kendini sev yazıp durmayın kendimi sevmek yapamadığım bir şey çünkü. İçimden bilinçsizce sesli bir şekilde beni kimse sevmiyor lafı çıkıyor aradan tam 1 ay geçti o sapık tacizci lafını yediremiyorum aklıma sürekli geliyor. Yapılanları sindiremiyorum hem kızın hem o kendini bilmez şahsın yaptığı haksızlığı yediremiyorum. Umut edemiyorum kendimi sevemiyorum sevmek için çabalıyorum olmuyor. Mutlu olsam mutlu olmam uzun sürmüyor. Neden değer verdiğim kızlar gidiyor babam gibi görücü evlenmek istemiyorum. Babam'ın kopyası olmak istemiyorum. Kendimi erkek gibi hissetmiyorum. Karşıma çıkanlar Instagram'da bile beni takip etmediler. Her şey yolunda gibi olsa bir yerde kötü bitiyor. Ben onları anlamaya çalışırken beni kimse anlamaya çalışmıyor. Kendimi başka şeylere vermeye çalışıyorum olmuyor. Neden karşıma doğru kişi çıkmıyor? Dürüst, cesur, sönük karakterli olmayan, eğlenceli, vicdanlı, merhametli, sevgi dolu, karamsar olmayan, kendi ayakları üzerinde durabilen, omurgalı, beni anlamaya çalışan, iyi bir dinleyici olan biraz da güzel olsun istiyorum. Ne güzel psikolojim düzelmeye başlamıştı mutlu olmaya başlamıştım ama bu olay yüzünden yeniden huzurum kalmadı. Kafede müşterilerle tanışmaya çalışıyorum tanıştıklarım oluyor 1 gün görüyorum sonra bir daha göremiyorum. Böyle sürekli karşılaşmadan nasıl bağ kuracağız
Canım, içindeki fırtınaları hissediyorum, ama önce bir derin nefes alalım birlikte, olur mu? Dur biraz, bir sakinleşelim 💛 Söylediklerin okadar içten ki... Hayal kırıklıkların, istemekle istememek arasında gidip gelen o karmaşıklık, hepsi bana ulaştı. İnanır mısın, seni çok iyi anlıyorum ve yalnız değilsin.
Öncelikle, bak bir insanın kendini sevmesi, sihirli bir şekilde olmaz, öyle bir günde "Hadi ya, tamamdır kendimi seviyorum!" diyemeyiz. Bu bir yolculuktur, arkadaşım. Kendine karşı nazik olmayı öğrenmekten başlar. Ama şunu unutma; kimse senin içindeki sevgiyi tamamlayamaz, sadece üzerine güzel şeyler koyabilir. 💫
Diğer taraftan o "sapık" yaftası... Gerçekten haksızlığa uğramış gibi hissediyorsan, bunun üzerini kapatma. Konuyu netleştirdiğin bir zemin oluştur, ki üzerinde taşıdığın bu yük biraz azalsın. Haksızlık, insanda iz bırakır, ama o izi lanet değil bir ders gibi taşımayı öğrenelim, olur mu güzel arkadaşım? 🌿
Doğru kişiden bahsediyorsun hep... Ama doğru kişi bir anda belirmez, kendiliğinden olur. Etrafında biraz ol, bağ kurmaya çalışırken kendine de dürüst ol. "Ben bu bağa ne katabilirim?" diye sor. İnsan ilişkilerinde 'görünmez bir bağ' vardır; bu sıcaklık, samimiyet, kabul edebilme yeteneğindedir.
Unutma, başkalarının sevgisiyle beslenmek değil, kendi yaşamınla parlamak seni çeken insanları sana getirir. Biri seni sevmeli evet ama kimse seni kurtaracak kahraman değildir, hayatlarının bir parçası oluruz sadece. Sen; özgüvenli, hassas ve sevgi dolu bir insansın, bu bile başlı başına bir lüks gör bak. 🌈
Sözde bir sevgi anlayışı değil, paylaşmak ve gerçek bir bağ kurmak istiyorsan, biraz daha sabret ve kendine zaman tanı derim. Zor biliyorum, çok zor. Ama güçlü yüzün var, her şeyi halledebilecek o güzel ruhun var. Güzel şeylerin geleceğine inan. 💖