Görücü usulü evlenir misiniz?

Gorucu usulu eskiden mantıklıydı simdi oyle degil. Arkadas cevresi, üni, lise, iş hayati derken millet kendine birilerini buluyor zaten. Geriye bulamayanlar kaliyor yani secilmemisler, begenilmemisler, ayiklanmislar kaliyor gibi geliyor bana. Bunlari da aile, akraba vasitasiyla evliligin yolunu açmaya calisiyorlar bu usul ile.

Gorucu usulu artik guvenli de degil. Mesela erkek, her halti yemis, her turlu gunaha girmis ama temiz aile kizi diye gorucu talip oluyor ama kimse demiyor bu cocuk soyle soyle diye. Arkadasimi biriyle gorusturduler adam evlenmis bosanmis, kiza soylememisler. Kiz diyor ki acaba ne zaman söyleyeceklerdi. Allah yuzume bakti da karsima cikardi diyor. Kiz ogrenene kadar kimse akrabalardan falan da cikipta bu cocuk evlendi ayrildi dememis. Kizin aylarini aldilar mesela.

Eskiden daha guvenliydi, aileler taniyor vs diye ama artik ailelerde kizinin oglunun kusurunu gizliyor, seffaf olmuyorlar. Bir de sirket anlasmasi gibi evlilik oluyor bunlarda. Iste ogretmen kiza, ogretmen erkek talip oluyor gibi. Tatilimiz, maasimiz ayni olur vs diye. Sen bana sunu saglarsin ben sana sunu saglarim gibi.

Görücunun tek iyi yani net olmasi. Tamam mi devam mi, evlilik amacli gorusuldugu belli olmasi. Oyalamamasi. Onun disinda da pek avantaji yok.

Gorucu usulununde icine ettiler. Erkekler temiz aile kizi, aileme hizmet eder itiraz etmez, yonetmesi kolay olur vs diye diger yaman kizlari birakip bunlara talip oluyorlar. Sevgili olduklari kizlarla evlilige bazisi yanasmiyor. Bir suru kusuru var ne kendisi soyluyor, ne ailesi.

Artik diger turlu tanismalar daha seffaf geliyor bana. Arkadaslar taniyor, iste 4 yil falan ayni sınıfta okuyup, beraber olmasanizda zaman gecirmis, iki sohbet etmis tanimis oluyorsunuz birbirinizi. Ya da iş yerinde adam yillardir calisiyor sen atanip gidiyorsun, birbirinize karsi cekim oluyor, o adami taniyan is arkadaslari fikir veriyor, soyledir boyledir vs diye. Sende zamanla is ortaminda tanis oluyorsun, tanisiyorsun. Aileler tanisiyor, bir de aile icindeki durumunu görüyorsun. Gorucu usulunde arkadas ortamini, is ortamını falan bilmiyorsun adamin/kadinin.

Ama diger turlu kendinden dusuk statüdekilere, is arkadaslarina, normal arkadaslarina, sosyal hayatta nasil davraniyor bunu gozlemleme sansinda oluyor. Gorucu de falancanin akrabanin dediklerine guvenmek durumunda kaliyorsun, adami/kadini sahada goremiyorsun pek. Surekli olarak ozel olarak bulusup, konusmak gerekiyor gorucude.

Ama diğerinde herkes kendi halinde ve ortaminda. Arkadaslar arasinda arkadas yonunu goruyorsun, is yerinde nasil calistigini, is ahlakini, sosyal hayatta davranislarini goruyorsun, okulda ogrenci yonunu, iletisimini, ozguvenini, hocalarla, insanlarla, kendinden alt ve ust kisilerle olan tavrini, konuşma, hitap seklini, nerelerde takıldığını, hareketli bir yasamimi var yoksa sakin bir yasamimi var okuldan eve/yurda mi gidiyor, işten eve mi gidiyor nasil bir rutini, duzeni var, yalniz mi yasiyor, yalniz yasayip bir seylerin sorumlulugunu almis mi, aliyor mu bunlari goruyorsun.

Artik akraba, es dostun onerdiklerine guven olmuyor. Sanki boyle manavda herkes gelir guzel mallari alan alir, geriye secilmisler, diger kisilerin begenmedikleri kalir gibi oluyor. Evet cok kaliteli insanlarda var, gorucu bekleyen bir sey demiyorum ama artik gorucu guvenli ya da kendin tanismak guvenli diyemiyoruz. Her yerde curuk elma var. burada en basta Allah iyisini, hayirlisini versin demek gerek.

Ama artik sanki ailelerin tanitmasinin yani sira, arkadas, iş, okul gibi sosyal alanda tanimak, tanismak, gozlemleme daha yaygin ve bu sekilde ilerliyor.

Bu sekilde daha uzun belki sonuca ulasmak ama orada da sınır bilmek lazim. Iste 1 yil icinde evlendik yanda evlenmedik zamanimiizi tuketmeyelim demek lazim ama bu sekilde hemen evlenen de var. Kisilere bagli. Is yerinde tanisip 6 ayda evlenen de oluyor.

Bir de gorucu biraz mantik evliligi. Sever misin bilmiyorsun. Sevmeye calisiyoesun belki ya da gorev gibi bir evlilik isine giriyorsun. Digerinde heyecan da var. Merak edilmek, sevmek sevilmek, ilk tanisilan zamanin heyecani, tatli heyecanlar, bulusmalar, okulda, işte ufak flortumsu hareketler, birbirine uzaktan bakmalar daha heyecanli duruyor.

Tabi ahlakli biri icin bunun da sınırları vardir ve olmasi gerek. Ahlak, edep inanc dahilinde de bu sekilde iş, okul gibi yerlerde tanismak ve neticelendirmek kisilere bagli. Artik o noktada birer birey ve bagimsizsiniz bir yerde.

Gorucuye karsi degilim olabilir ama kendimin karsisina biri cikip onu tanimak, o tatli heyecanlari yasayip, duygularimi bilip evlenmek daha hos geliyor bana. Ama Allah karsima adam gibi birini cikarir, gorucu usulu olsa da adama bir anda vurulursam, Allah o kisiye karsi gonlumu isitirsa neden olmasin. Nasip kismet bu isler.

Görücü usulü evlenmek… bilmiyorum, bana biraz yabancı geliyor. Tanımadan, hissetmeden, sadece “uygun” diye biriyle ömür geçirmek fikri ürkütücü. Belki zamanla alışılır, belki de hiç ısınamazsın. Ben isterim ki biriyle gerçekten bağ kurayım, kalbim evet desin. Yoksa o ev, ev değil sadece bir çatının altı olur.