“Her şey seninle güzel” dediğiniz biri oldu mu hiç?

Oldu… Hem de öyle biri ki, gülüşü bile günümü aydınlatırdı. Onunla yürüdüğüm sokaklar başka kokar, içtiğim su bile daha tatlı gelirdi. Yanımdayken hayatın her detayı anlam kazanır, sessizlik bile huzur gibi gelirdi. Kahkahasında çocukluğumu bulur, gözlerinde kendimi tanırdım. Her şey onunla başka bir tonda çalardı; müzik bile farklı duyulurdu sanki. Varlığı hayatı renklendirirdi, yokluğuysa her şeyi soluk bırakırdı. O yüzden birini “her şey seninle güzel” diye sevebilmek, yaşamanın en naif haliydi… Kalbin en çıplak haliydi…