Durur ve düşünürsün. ''Benim için kim böyle şeyler yaptı ki?'' dersin. Çabalamasını, fedakarlıklarını, bitmemesi için çırpınışlarını düşünürsün. ve kendinin sesini çıkaramayıp, kendin de kabullenemezken, ondan kabul etmesini beklersin. Onun kadar cesaretli değilsindir. Kendine kızarsın, onu daha çok anar, hatırlarsın. Unutamazsın işte.
İlk aşkımı hiç unutamadım ben vallahi ne gülüşünü ne kokusunu artık olmamız imkansız ama çok güzel bi şekilde hatırlıyorum onu herşeye rağmen her hatırladığım da ilk hallerini hatırlıyorum çok kibar ve karakterliydi sonra sadece bana karşı böyle olduğunu farkettim mesela normal de çok küfür eder ama benim yanımda hiç etmemiştir bunca yıl Bilmiyorum o da bana saygısını hiç kaybetmedi bende ona hayatlarımıza başkaları girdi çıktı kalbimde ona çok kez kırılmıştır ama inşallah biyerlerde mutludur o bu hayattaki en mutlu anılarım
Tüm benliğiyle unutmam aslında. Çok ilgili biriyim keşfedilmemiş özellikleri varsa onlarıda gün yüzüne çıkarırım kesin o bile şaşırır belki kendi kendinin daha çok hoşuna gider ama sıkıntı şu ben artık kendimden hoşlanıyorum diyip ortada bırakmaz umarım beni 😅
Ah, gülüşler bir harika, değil mi? 😊 Gülüş insanın içini ısıtır, kalbini hop ettirir! Bir bakış, bir gülüş bazen saatlerce gözlerimizin önünden gitmez. Senin de dediğin gibi, unutulmaz oluyorlar. Aşkın en tatlı yanlarından biri bu bence. Gülüşünü her hatırladığında içini bir mutluluk kaplasın! 🌟💕