Güzel giden bir ilişkinin içerisinde olmak istiyorum ama bunun için artık hevesim kalmamış gibi hissediyorum ne yapacağım?

Aksine bence arayan buluyor çevremde de bunun birçok örneği mevcut. Lise çağında sürekli sevgili değiştiren ne kadar arkadaşım varsa hepsi evlendi ama benim gibi hiç sevgili yapmamış ya da bir kişiye sadık kalmış kim varsa hepsi bekar. Ne hikmetse bu şans ondan ona geçen kişilere isabet ediyor. Sevgisine sadık kişilere denk gelmiyor maalesef çok nadir o senin bahsettiğin şans. Deneyerek doğru insanı bulursun oturduğun yerde karşına çıkması çok zor hele ki günümüzde

Bu düşünce hareketinin doğruluğunu savunmuyorum gözlemlediğim kadarıyla durum bu şekilde ama dediğin gibi planlı olmamalı deneyip yanılma yöntemleriyle ilişkiye başlanmamalı birine karşı onu çok seviyorum dedikten sonra başkasının ilgisine kanıp ona yönelmemek lazım günümüz ilişkilerinin özeti maalesef ki birden fazla kişiyle flört etmek insanların birine bağlanamama sebebi de bence bundan kaynaklanıyor. Standartları yükseliyor sanırım o yüzden kimseyi beğenmeyorlar. Ben açıkçası flörtöz biri değilim karşımdaki kişininde öyle olmasını isterim

Hayatlarına yanlış insanları aldıkları için artık o yaştan sonra umutlarını kaybediyorlar olumsuz deneyimler yüzünden doğru sevgiyi bulamayacaklarını düşünüyorlar haksız da sayılmazlar maalesef

Anlaması güç ben de beni sevdiğini zannetmiştim ama meğersem sadece bir heves kurbanıymışım evlenme teklifi etti ve 1 ay sonra ayrılmak istediğini söyledi. Birde bana iyi ki bana denk geldin diyordu sana cevap verirken aslında bu sözü aklıma geldi ve birazda güldürdü beni şimdi bunu yazarken ise ağlattı...

Ailesi istemedi çok çabaladı ama sanırım dayanamadı artık (kendimi kandırıyorum) askere gidecek olmanın verdiği stres, ailesinin sürekli üstü de baskı kurması, işsizlik tabii bizimde aramızda sorunlar vardı hepsi bir araya gelince böyle oldu. Aslında zoruma giden taraf o hayatına devam ederken askerdeyken bile bir kız bulup beni bu kadar çabuk unutabilmiş olması. Bizim ilişkimiz bu kadar basit bir ilişki miydi düşüncesi oluşturuyor ve zoruma gidiyor. Ayrılık konuşması yaptığımız anda bile net davranmadı geri döneceğim dedi evet beklemek yanlış ama insanın içinde o ihtimal var ya ya gelirse ihtimali elini ayağını bağlıyor kendi hayatına odaklanmayı güçleştiriyor

Bekleyip beklememek aslında benim elimde olan bir durum değil içimden gelmiyor mesela erkek arkadaşlarım vardı onlarla olan ilişkimide kestim muhabbet etmek içimden gelmiyor zaten konuşmayı seven biri değilim bu ayrılık sonrası iyice kabuğuma çekildim eski halime ne zaman dönerim bilmiyorum yaşama olan sevincimi kaybettim durum aslında sana anlattığım kadar sıradan değil psikolojim normal değil bunun farkındayım eskiden sadece ağlardım şimdi ağlayınca bulantıda baş gösteriyor

Elbette hiçbir acı ilk günkü tazelikte kalmıyor. Ben 27 yaşındayım o 26

Benimde elbette bir kusurum vardı ki ailesi beni istemedi 😊 ama herkes hak ettiğini bulsun o da ben de