Aşkın tanımı ve oranları?

Aşk, insanın aklını karıştıran, zaman kavramını bozan, ruhunu sarsan ama aynı zamanda onu tamamladığını hissettiren derin bir bağdır, hoşlantı ise bu derinliğe ulaşmamış, daha çok fiziksel çekimle ya da geçici bir hayranlıkla beslenen yüzeysel bir duygudur, hoşlandığın birini görürsün ve kalbin hızlanabilir, onunla konuşmak istersin, zaman geçirmek hoşuna gider ama eksikliğinde ruhunun eksildiğini hissetmezsin, oysa gerçek aşkta bu eksiklik dayanılmaz bir boşluğa dönüşür çünkü artık sadece bir kişiye yönelmiş bir arzudan değil, onun varlığıyla kurduğun bir bütünlükten bahsediyorsundur, gerçek aşk kavramsal bir tamamlanmışlıktır diyebiliriz, karşındaki kişinin sadece fiziksel değil ruhsal varlığını da ister insan, onu anlamak ister, acısını paylaşmak, düşüşünü görmek ama yanında kalmak ister, gerçek aşk kolay büyümez çünkü insan kendine itiraf etmekten korkar böyle bir bağın ne kadar sarsıcı olduğunu, cinsellik ise burada sadece bir beden teması değil, ruhun dışavurumudur, gerçek aşkta cinsellik bir araç değil, bir yansıma gibidir, dokunuşun içinde anlayış, arzunun içinde sadakat, tenin içinde dilini konuşmadan anladığın bir bağ olur, bu yüzden aşk ile cinselliğin oranını sayısal olarak değerlendirmek her zaman eksik kalır ama dürüst olmak gerekirse gerçek bir aşkta bu oran belki %30’dur çünkü geri kalan %70 zihinsel, duygusal ve ruhsal bir çekimle ilgilidir, cinsellik bu bağın içinde yer alır ama onu tanımlamaz, o sadece bir parçasıdır ama aşkın tamamı değildir, bu nedenle sırf cinselliğe dayalı bir ilişki aşk gibi görünse de zamanla çözülür çünkü içinde diğer katmanlar yoktur, tıpkı derinliği olmayan bir deniz gibi, yüzeyde dalgalar olsa da altı boş kalır, oysa gerçek aşk sükunetli bir okyanus gibidir, hem sarsar hem de sarar, hem yakar hem de iyileştirir.