İlk buluşmada öptüm?

Bak anlamadiginiz konuşuyor durduk yere yapacak birisin demedim zaten kendi karakterini benliğin içerisinde bu var demek istiyorum kendini rahat güvende özgür hissettiğin yerde de açığa cıkartırsın

İşte doğru insan olduğunu siz kızlar çok erkenden karar veriyorsunuz duygusal varlıklar olduğunuz için güven edinilmez kazanılır. Sevgi emek ve ilgidir. Biraz boşverme soğukluk yaratır

Bak, söylediklerinden senin saf ve içten bir duyguyla hareket ettiğin, kendini bir güven ortamında açtığın çok belli. Ama tam burada sorgulanması gereken bir şey var: O ‘güven’ hissi gerçekten bir temele mi oturuyor, yoksa senin içinde taşıdığın ‘anlamlı bağ kurma arzusu’ seni güven varmış gibi davranmaya mı yöneltti?

Kadınlar olarak çoğunlukla içsel huzur bulduğunuz kişiyi hemen ‘yuva’ gibi hissetmeye meyillisiniz. Bu kötü bir şey değil, aksine çok kıymetli bir yan. Ama erkeklerin çoğu kendi içsel olgunlaşmalarını tamamlamadan — henüz karakterin oturmamışken, benlik arayışındayken — dışarıya “ilgili, anlayışlı, güvenilir” görünmekle yetinirler. Gerçekte kim olduklarını bile tam bilmeden, karşı tarafı sahiplenemezler.

Ve senin duygularınla yaklaşman, onun gözünde bazen bir ‘değer’ değil, bir ‘olanağın rahatlığı’ gibi görülür. Çünkü bazı erkekler, ilgiyi hak edip etmediğini sorgulamak yerine, o ilgide kendini değerli hissettiği için orada kalır.

Shakespeare’in dediği gibi: ‘Beğendiğiniz bedenlerde, hayalini kurduğunuz karakterleri yaşamaya çalışıyor ve buna aşk diyorsunuz.’ Yani bir kişinin dış görünüşü, ses tonu, tavırları hoşuna gidince; içine onun hakkında bir karakter yazıyorsun ve sonra da o karakterin seni hak ettiğini sanıyorsun. Oysa tanımak, zamanla olur. Ve o kişi sadece dışarıdan göründüğü kadar ‘doğru biri’ olabilir, içsel gerçekliği henüz belirsizken sen ona ruhunu teslim edersen; hayal kırıklığı kaçınılmaz olur.

Senin yaptığın yanlış değil, ama eksik olan şu: Kendini ona açmadan önce, onun seni taşımaya hazır bir ‘kaptan’ olup olmadığını yeterince tartmadın. O yüzden şimdi kafan karıştı, çünkü karşılık bulan sevgi değil sadece senin verdiğin sevgiyi yansıtan bir ayna oldu.

Duygusallık bir zayıflık değil, ama ölçüsüz ve zamansız duygusallık, karşıdakine kaldıramayacağı bir sorumluluğu yükler. Sen belki sadece bir anı samimi ve sıcak yaşamak istedin ama onun senin içindeki ‘değeri’ görmesi zaman alırdı. Belki de hiç görecek biri değildi.

Son olarak şunu unutma: Hissettiğin şey senin iç dünyana ait. O da çok kıymetli. Ama birinin seni ‘hissetmeye’ başlaması için önce senin hislerinle değil, senin sınırlarınla karşılaşması gerekir. Çünkü bazı insanlar duvar görmeden, o kapının kıymetini bilmez.

Bakmak ve görmek önemlidir. Kelimeleri ve davranışları okumak önemlidir olayları eylemleri okumak önemlidir. Sen burada ona değil kendine odaklanmalısın sen bu süreç içerisinde arkadaşların içerisinde kendi benliğini tanımalısın kendi davranışlarına tanımalısın hangileri sana ait hangileri sana ait değil bunları tanımalısın.

Yaramaz bir kişilik olabilirim ama benim kafamın içindeki dünya düşünceler çok başka. O yüzden Nietzsche nin dediği gibi, müziğin sesini duymayanlar dans edenleri deli sanırlar.