Aşkın gözü cidden kör mü önceden çok yakışıklı gelen sonradan çok kötü geliyor insanın gözüne bu aşktan mı sonradan fark ediş mi?

“Aşkın gözü kör mü?” sorusu bence hem psikolojik hem duygusal olarak çok ilginç bir nokta. İnsan birine aşık olduğunda, özellikle ilişkinin başlarında, çoğu zaman **idealize ederiz** karşımızdaki kişiyi. Güzelliği, davranışları, hatta bazen kusurları bile bizim gözümüzde daha çekici ve hoş görünür. Bu tamamen beynin işleyişiyle ilgilidir; dopamin, oksitosin ve diğer hormonlar bizi “bu kişi mükemmel, her şey yolunda” şeklinde bir hissetmeye iter. Ama zaman geçtikçe, birkaç şey değişir:

1. **Duygusal alışma:** Başlangıçtaki yoğun duygular yavaş yavaş sakinleşir. Artık her şeyin etkisi aynı şekilde güçlü değildir. Önceden büyüleyici gelen bir yüz veya davranış, normalleşir. Yani aslında kişi değişmemiştir, ama bizim onu algılayışımız değişir.

2. **Daha fazla fark etme:** İlişki ilerledikçe kişinin davranışlarını, alışkanlıklarını ve karakterini daha çok görürüz. Başta gözümüzden kaçan küçük detaylar veya uyumsuzluklar şimdi daha belirgin hale gelir. Bu fark ediş, çoğu zaman “önceden çok yakışıklı geliyordu, şimdi o kadar değil” algısına yol açar.

3. **Duygusal bağın etkisi:** Aşıkken beynimiz bir tür “filtre” uygular; kusurları görmezden gelir, sadece olumlu yanları öne çıkarır. Bu, aşkın körlüğü denen şeydir. Ama aşk biraz azaldığında veya ilişkinin baştaki yoğunluğu yavaşladığında bu filtre kalkar ve kişi olduğundan farklı görünmeye başlar

> İnsan birine aşık olduğunda onun kusurlarını ve bazı gerçeklerini görmezden gelir; bu aşkın gözü kördür. Zamanla, hem aşkın yoğunluğu azalır hem de kişinin gerçek özellikleri daha net fark edilir; bu yüzden “önceden çok yakışıklı gelen şimdi öyle gelmiyor” hissi oluşur. Yani sorun tamamen aşktan değil, **hem aşkın körlüğü hem de zamanla fark ediş** birleşimiyle ortaya çıkar.