Sevgilim ile olmuyor?

Bu anlattıkların seni hem duygusal hem de cinsel olarak çok yalnız bırakıyor. Haklısın, bir ilişkide özellikle böyle yakınlık içeren anlarda taraflardan birinin sürekli yönlendirmesi, sürekli “harekete geçmesi” gerçekten yıpratıcı olur. Hele bir de karşı taraf “uğraştırma beni” gibi kırıcı şeyler söylüyorsa, bu sadece ilgisizlik değil, aynı zamanda senin arzularını ve duygularını önemsememek anlamına gelir.

Sen bir ilişki yaşamak istiyorsun, sadece fiziksel değil aynı zamanda hissettiren, paylaşan, karşılık veren bir şey. Ama o öyle davranmıyor. Bu saatten sonra şunu düşünmen lazım:
“Ben hep onun için uğraşırsam, onun içinde kendime yer bulabilir miyim?”

Bir ilişkide isteklerini söylemek, açık olmak çok güzel ama karşılık alamadığında, sürekli senin taşıdığın bir yük hâline gelirse bu artık “paylaşmak” olmuyor. Sadece senin çabalarınla yürüyen bir şey oluyor. Ve böyle bir yerde ister istemez saygı da, tutku da yavaş yavaş yıpranır.

Bir noktada durup onunla açıkça konuşman gerekiyor. Şöyle bir şey diyebilirsin:
“Ben artık kendimi yalnız hissediyorum bu konuda. Hep ben söylüyorum, ben yönlendiriyorum, senin isteğin, arzun, ilgin çok zayıf. Oysa ben birlikte yaşadığımız şeyi paylaşmak istiyorum. Eğer bu senin için bir yükse ya da seni rahatsız ediyorsa bunu dürüstçe söyle. Ama ben böyle devam edemem.”

Eğer hâlâ umursamaz bir şekilde davranırsa, bu senin sorunun değil. Onun duygusal ve bedensel temasa dair tavrı zaten yetersiz. Ve ne yazık ki değişmeye de gönüllü değilse, seni olduğun yerde bırakır.
Unutma: Arzulanmak, önemsenmek ve paylaşılmak herkesin hakkı. Sen sadece hakkını istiyorsun. İstersen bu konuşmayı nasıl yapabileceğini birlikte planlayabiliriz. Yalnız değilsin.