Her şey icin geç kalmıs hissediyorum?

Çok haklısın ama maalesef kadınlarda farklı ve şu an bende bi de ekstra bi neden var. Zaten biliyorsun bizim kültürde 30 yaşına kadar evlendin evlendin evlenmedin evde kaldı gözü gibi bakılıyor. Büyük başarısızlık ve acınacak durumda gibi oluyor herkesin gözünde. Sonuçta evlenmek her şey ya :) bi yandan 30lardan sonra doğum zorlaşıyor biolojik etken var ama bende özel durum şu annem kanser hastası. Ömrü ne kadar bilmiyoruz ve eğer ölürse gözü arkada kalmasın yuvam olsun mutlu görmek istiyor. Bende annem hayattayken evliligimi ve çocuklarımı görsün çok istiyorum. Bunu annem çok dile getirdi ve dayım damat adaylar peşinde. Ben red ediyorum aklım sevgilimde kaldı diye. Öyle işte annem de hastalık olmasaydı belki rahat olurdum. Ayrıca fark ettim ki evli olan hiç bir arkadaşım bekar olan arkadaşlarıyla görüşmüyor. Sanki bekarlık kötü bir şeymiş gibi dışlanıyoruz ve görüştüğüm an bana eniştelerin bekar arkadaşlarınla tanıştırmayı teklif ediyorlar. Sanki cok mutsuz hayatım varmışta evlilik her derde cözümmüs gibi davranıyorlar

Çocuk konusunda zaten olumsuz bakıyorum. Şu an ki ruh halimle cocuk istemiyorum. Evlilikte de tüm ev işi bana bakıcak yorulucam yemek yap evi topla bide kocanın memnuniyetsizlikle uğraş. Tek kendi evimi istediğim gibi düzenlemek ve istediğim gibi yaşamak beni heyecanlandırıyor. Annemin hastalığı ama beni çok düşündürtüyor. Amcam boşandı ve çocuklarla görüsmüyor yengem hepsinle ilgileniyor hepsi de 20li yaşta. Amcamın sevgilisi covuklarını istemedi amcamda demiş siz hadi kendi ayaklarınızda durun diye. Yengem toparladı hepsini ve ayrı eve çıkan oğlunun yemeğini yapıyormuş evine belki gelmek istemezse aç kalmasın diye. Anne yüreği farklı. Babamda allah korkusu var ama hayat bu olmaz dediğin şeyler olabiliyor. En azından sıgınabilceğim evim ve eşim olsun istiyor annem. Kendimi onun yerine koyunca bende kendi cocugumu iyi birine emanet edip mutluluguna sahitlik etmek isterdim o durumda

Yok ya valla evladım olsa evini düzüp iyi birine emanet etmek isterdim ve hatta bebişlerine bakmakta yardım etmek isterdim. Annemi anlayabiliyorum bu konuda ama tanımadığım ve sevmediğim biriyle evlenmek istemiyorum. 6 senelik ilişkimde kendimi iyi hissediyordum. Sevgilim beni koruyup kollayan biriydi. Annesi de annemin hastalığını öğrenir öğrenmez sarıp sarmaladı beni. Zaten öncesinden de annesi bana karşı çok iyidi kayınvalide gibi değil anne gibi yaklaştı bana. İcimdrn hatta dedim anneme bir şey olursa o bana annelik yapmaya calışır hasta olsam bakar kavga etsek tarafımı tutar falan. Belki de ben nazar değdirdim. Hatta şu an durumumu beğendi🥰