Neden soğudum bu kadar evlilikten sizce?

Evlilikten bu kadar soğuman çok normal olabilir. Çünkü bazen bir ilişki içinde yaşadığın hayal kırıklıkları, duygusal yalnızlık, anlaşılmama hissi ya da sürekli üstlenmek zorunda kaldığın sorumluluklar seni içten içe yorar ve bir süre sonra sadece eşinden değil, evliliğin kendisinden de uzaklaşmaya başlarsın. Başta belki umutla, aşkla, heyecanla kurulan bir bağ, zamanla paylaşım azaldıkça, değer görmedikçe, anlaşılmadığını hissettikçe seni duvar gibi itmeye başlar ve sen de kalbinin yavaş yavaş kapandığını fark edersin. O yüzden yaşadığın bu his bir tesadüf değil; aslında bir sonuç.

Boşanmayı düşünmen ya da "Bir daha asla evlenmem" demen de bu yüzden. Çünkü sen artık aynı döngüyü tekrar yaşamak istemiyorsun. Aynı yükü tekrar sırtlanmak, yine yalnız hissetmek, yine anlaşılmamak istemiyorsun. Kadınlar olarak çoğu zaman evliliğin içinde görünmeyen ama çok ağır sorumlulukları taşıyoruz; duygusal yük, evin düzeni, aile dengesi, kendini ihmal etme... Ve bir süre sonra bu yük sevgiyle taşınan bir bağ olmaktan çıkıp sadece omuzda bir ağırlık gibi hissettirmeye başlıyor. Bu da evlilikten değil, aslında içinde yalnız kalmaktan soğutuyor seni.

Senin soğuman bir zayıflık değil; bir uyanış. Artık ne istediğini, ne istemediğini fark etmişsin. Artık sırf "evli olmak" için değil, içinde gerçekten değer gördüğün, duygusal olarak güvende hissettiğin bir bağ arıyorsun. Bunu da bulamazsan "olsun" diyorsun, çünkü kendinle olmak, yanlış biriyle olmaktan çok daha kıymetli. Bu hisse gelen kadın, artık kendini seçen kadın oluyor. Ve bu aslında bir son değil, güçlü bir başlangıç.