9 aydır yani ondan ayrıldığımdan beridir kendimi ne mutlu ne huzurlu hissediyorum onun olmadığı zamanlardaki neşeme nasıl dönerim?

Maalesef yapamıyorum hatta öyle bir haldeyim ki hayattan tat alamaz saçma sapan fikirleri aklıma getirirken buluyorum bir başkası için değer mi gibisinden düşünebilirsin ama haksızlığı atlatamıyorum onun vicdanı asla rahat etmesin eğer dediği kadar muhafazakarsa tabii. Yüzü bir nebze olsun gülmesin ah'ım yakasını bırakmasın

Böyle düşüncelerle zaten yapamazsın aşkım bak bende birini unutamıyorum önce ona olan duygularımı kabul ettim ve hiç bişeye kendimi zorlamadım ağlamak istediğimde bastırmadım ya da ağlamak için zorlamadım kendimi öncelikle onu olduğu gibi kabul ettim yatıştırdım kendimi dedim ki hayırlısı oldu doğrusu oldu belki birlikte olsaydık daha kötü olcaktık yani hep iyi yanına baktım

Sonra bunun artık bana zarar verdiğini fark ettim dedim kızım bu duygu sana zarar veriyo belki de bırakmak en doğrusu o gün aldım bi şişe içecek anladın ne olduğunu aldım bi kağıt kalem sanki o okicakmış gibi ona mektup yazdım

Ne var ne yok anlattım yazdım ama seviyosam seviyorum dedim kızıyosam kızdım küfretceksem ettim içimden nasıl geliyosa sonra o kağıdı yaktım ve içimden duygularımında yanıp kül olmasını diliyorum dedim

İşe yaradı ha duygularım bitmedi tabii onlar ha diyince bitmiyo ama hafifledim o günden beridir o kadar hafifim ki o gün vazgeçtim ondan sonra ne oldu biliyo musun o ilgilenmeye başladı tabi o anlamamı geliyo bilmiyorum ama hareketleri değişti yani

Ben de sürekli Allah'a bu yüzden dua ediyorum şükür ediyorum benim olayım aslında ondan ziyade bana yaptığı haksızlık yoksa ilişki içerisinde bana karşı çok iyiydi ama hak etmediğim düşünceleri bana söyledi bunu kabullenemiyorum ve düşündükçe aklıma daha kötü senaryolar geliyor ve daha berbat hissediyorum Allah'tan dileğim kendi imtihanı olsun 🤲🏻

9 ay geçmiş olmasına rağmen sanki ona olan nefretim ilk günkü tazelikte. Bana yaptığı haksızlığı düşündükçe kendimi Allah'a dileklerde bulunurken buluyorum bana göre dilek başkasına göre beddua ama ben sadece adalet istiyotum benim canımın yandığı kadar onunda yanmasını, bana sunduğu bahaneler sınavı olsun, bana yaptığı haksızlığın aynısını yaşaması, psikolojimi mahvettiği kadar mahvolmasını istiyorum ama sanki bunları istemek beni rahatlatmıyor midemi bulandırıyor ben bunları yaşamak zorunda mıydım

her ne yasadigini bilmiyorum ama insanin bazen içinin sogutmaya rahatlamaya karsilik gormeye ihtiyaci var