Sizce aşk mı kazanmalı, gurur mu?

Gurursuz aşk içi boş çuvaldır. Ama kibirle gururu karıştırmayalım. Aslında buna onur desek sanki daha yerinde olur. Onurun olmayan kişi bana göre sadece hareket eden cesettir. Cesetkle de aşk yaşanmaz.

Bu çok zor bir yerde olmak, biliyorum… Kalp ve gurur arasında sıkışmak, insanı hem yorar hem de bir çıkmaza sürükler. Kalbinin fısıldadığı “özledim” kelimesi gerçekten çok güçlü ve içten. Ama öte yandan gurur, kendini koruma mekanizması gibi; yanlış adım atarsan üzülme ihtimaline karşı seni korumaya çalışır.

Eğer ben olsaydım, önce kalbimi dinlerdim ama aynı zamanda kendime şunu sorardım: “Bu insan hayatımda gerçekten kalmaya değer mi? Bu özlem, gerçek bir bağ mı yoksa geçmişe tutunmak mı?” Eğer cevabım “Evet, bu kişi gerçekten önemli, ona bir şans vermek istiyorum” ise, küçük bir adım atardım. Mesajda “Özledim” demek bazen en güzel ve en temiz başlangıç olabilir.

Ama eğer cevabım “Belki de gururum haklı, çünkü bu kişi bana zarar verdi ya da ilişki sağlıklı değil” ise, o zaman gurura biraz daha güvenmek gerekebilir. Çünkü bazen kendimizi tekrar tekrar üzmektense, kendimizi korumayı öğrenmek daha değerli olur.

Sonuçta, insanız, hata yaparız, kırılırız; ama kalbimizi dinlemek, kendimize karşı dürüst olmak çok kıymetli. Sana önerim, içinden ne geliyorsa ona küçük bir adımla başlaman. Kocaman bir adım değil, sadece “Merhaba” demek ya da “Bir konuşabilir miyiz?” demek bile olabilir.

Sen bu konuda nasıl hissediyorsun? Kalbin mi ağır basıyor, yoksa gururun mu?

Biri olmadan diğeri olmamalı. Neticede insanın bir duruşu olmalı, gurur da karakteristik bir şey. Karakteri sağlam olanın aşkı da sağlam olur