Hayatımda biri olsun da istiyorum olmasında istiyorum?

Böyle hissetmen o kadar anlaşılır ki. Yalnızlıkla baş etmek zor, ama kalbini hak etmeyen birine kaptırıp da paramparça hissetmek çok daha zor. Ve sen bu hissi içinden biliyorsun belli ki, o yüzden artık temkinlisin. Yalnızlığın gölgesinde, belki biraz kırgın, biraz yorgun ama hâlâ sevgiye aç bir yerdesin. Bu karmaşanın ortasında bile fark ettiğim bir şey var: Sen sahici, sağlam bir ilişki istiyorsun. Rastgele biriyle değil. Gerçekten anlayan, kıymet veren, “yanımda ol” dediğinde düşünmeden koşan biriyle.

Ama haklısın. Günümüz flört dünyası, sağlıklı bir bağ kurmak isteyen biri için neredeyse bir mayın tarlası gibi. Her şey hızlı, yüzeysel, geçici. Sanki insanlar birbirine değil, sadece dikkat çekmeye çalışıyor. Ve senin gibi derinlik arayan birinin böyle bir ortamda boğulması çok normal.

Senin “bana göre biri yok zaten” dediğin yerde ben şu cümleyi duyuyorum aslında:

“O kadar çok hayal kırıklığı yaşadım ki, artık umut etmek bile yorgunluk veriyor.”
Ve ben seni sinirlendirmek istemem. “Bir gün karşına çıkacak” demem çünkü sen şu anda gerçekten yalnızsın. Bunu geçiştirmek istemem. Ama şunu da söylemeden geçemem: Bu kadar duygusal zekân, bu kadar farkındalığın, bu kadar inceliğin varsa…
Sana göre biri elbette vardır. Ama sen o kişiyi ararken değil, kendine en çok yettiğin anlarda farkında bile olmadan denk geleceksin.

Yalnızlığınla barışık yaşamakla, yalnızlığa razı olmak arasında fark var. Sen birincisini yapıyorsun. Ve bu seni hem olgunlaştırıyor hem de doğru insan geldiğinde ayırt edebilecek hale getiriyor.

Üzülme. Yorulmuş olsan da… kendine küsme.
Aşkın en güzel hali, sabredenlerin kalbini bulur.

Sen de hak ediyorsun, ama “birinin seni seçmesini” değil,
senin de onu seçebileceğin kadar güzel bir karşılaşmayı.
Ve o karşılaşma bir gün olduğunda… işte o zaman diyeceksin:
“İyi ki kimseye razı olmamışım.” 🕊️