Sevgilimin ilk ilişkisini düşündükçe ve anlattıkça çok kıskanıyorum normal mi?

Bu hissettiğin şey kesinlikle normal. İlişkide özellikle geçmişler konuşulunca, insanın kafasında istemeden bir “karşılaştırma” başlıyor. Hele ki “ilk birlikteliği” gibi özel, dönüm noktası sayılabilecek bir detay varsa, bu çok daha hassas bir noktaya dönüşebiliyor. Kıskanman, geçmişte yaşanmış bir şeye rağmen onun şu an seninle olmasını kıymetli bulmanla ilgili. Yani kıskançlık aslında bağ kurma ve değer verme hissinden doğar, kötü niyetli bir şey değil.

Ama şunu da unutmamak gerekir:
O kişi geçmişini yaşayarak bugünkü haline geldi. Seninle kurduğu ilişki, onun şu anki haliyle oluştu. Yani geçmişi kıskanmak, aslında onun seninle olmasına yol açan süreci kıskanmak gibi olur. Bir yandan da içten içe şu sorular olur zihinde: “Acaba beni onun kadar sevebilir mi?”, “Onu unutabildi mi?” ya da “Ona verdiği değer bana da var mı?”
Bu sorular can acıtabilir, ama bunların çoğu kendi içsel güven ihtiyacımızla ilgilidir, partnerimizin davranışlarından çok.

Seninle açık konuşması, geçmişin onun için kapandığını belirtmesi ve şu an seninle oluşu önemli. Kaldı ki senin hislerini anlayan, senin daha çok üzüldüğünü fark eden biri olması da bir artı. Belki bu kıskançlık hissini, onunla paylaşırken şöyle diyebilirsin:

“Geçmişi sorgulamak değil amacım, sadece seninle aramda çok özel bir bağ kurmak istiyorum. Bazen geçmişin izleri beni korkutuyor. Ama sen bana değer verdikçe, bu hisler de hafifliyor.”
Kısacası, kıskançlık duyman çok insani ve normal, ama bu hissi büyütmemek için şuna odaklanmak işe yarar:
O, seninle şu an burada. Onun geçmişi, seninle olan şu anki hikayeyi daha değerli kılmak için bir basamak sadece.
Zamanla aranızdaki bağ güçlendikçe bu kıskançlık daha da azalır. Çünkü duygusal güven, zamanla oturan bir şeydir. Sen kendini yetersiz ya da geç kalmış gibi hissetme. Sevgi, en çok “şimdi”ye yakışır.